Uzasadnienie
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2008 r. L. D. zwrócił się do Wójta [...] o wydanie decyzji o warunkach zabudowy przestrzennej J. M. W dniu 14 stycznia 2008 r. Wójt [...] poinformował L. D., że nie występował w sprawie na prawach strony i zgodnie z art. 73 § 1 kpa nie ma prawa do przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. W związku z tym odmówił wydania kserokopii tej decyzji.
W dniu [...] stycznia 2008 r. L. D. na podstawie art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 nr 153, poz. 1270, ze zm.) wezwał Wójta [...] do usunięcia naruszenia prawa poprzez:
- - wydanie decyzji o odmowie wydania kserokopii decyzji Wójta [...] dotyczących warunków zabudowy wydanych na rzecz p. J. M.,
- - usunięcie podjętych działań mających charakter bezczynności organu.
W uzasadnieniu L. D. podniósł, iż organ naruszył przepisy kpa i ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm.). – dalej u.d.i.p.). Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Przepis art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a wyraźnie wskazuje, że udostępnieniu podlegają m. in. dane publiczne, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treści aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Przepisy ustawy zabraniają organowi domagania się od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej wykazania interesu prawnego lub faktycznego.
W odpowiedzi na to pismo Wójt oświadczył, że podtrzymuje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] stycznia 2008 r.
L. D. wniósł skargę na Wójta [...]. W skardze podniósł, że pomimo uprzedniego pisemnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa organ nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ uznał, że zgodnie z art. 73 § 1 kpa prawo do przeglądania akt sprawy i sporządzania z nich notatek i odpisów przysługuje stronie. L. D. nie był stroną postępowania i dlatego też odmówiono mu wydania przedmiotowej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. W ramach tej kontroli Sąd ocenia, czy organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny, w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy i czy prawidłowo zastosował właściwe normy prawne. W ocenie Sądu organ naruszył przepisy prawa.
Podstawy dostępu do informacji publicznej konstytuuje art. 61 Konstytucji RP określając, jakie informacje obywatel może uzyskać (ust. 1 i 2). Dotyczy to mianowicie obywatelskiego prawa do informacji o działalności organów władzy publicznej, a także osób pełniących funkcje publiczne. Z pewnym uproszczeniem stwierdzając, chodzi tu o informacje warunkujące świadomy i racjonalny udział obywateli w życiu publicznym, łącznie z podejmowaniem w tym zakresie decyzji w celu realizacji zasady zwierzchnictwa narodu (por. W. Skrzydło: Konstytucja RP, Komentarz, Zakamycze 1999, s.
- 58) lub ułatwienie sprawowania społecznej kontroli "nad procesami sprawowania władzy" (por. P. Winczorek: Konstytucja RP, Komentarz, Liber 2000, s. 83).
Ratio legis regulacji zawartej w art. 61 Konstytucji RP, a także w ustawie o dostępie do informacji publicznej wynika, jak już podkreślono, z powołaniem się na literaturę, z zasady udziału obywateli w życiu publicznym i sprawowania społecznej kontroli. W celu zaś realizacji tej zasady obywatel ma prawo uzyskania wiedzy o sprawach publicznych.
Przepis art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a nadto że podlega ona udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. W doktrynie i orzecznictwie przyjęła się rozszerzająca wykładnia tego pojęcia, obejmująca swoim zakresem nie tylko wiadomości wytworzone przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące takie funkcje a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji, ale również wiadomości niewytworzone przez podmioty publiczne lecz odnoszące się do tych podmiotów (por. wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 181/02 niepubl. i wyrok NSA z 30 października 2002 r. sygn. akt II SA 1956/02, publ. LEX nr 78062, M.Prawn. 2002/23/1059).
Powyższą definicję ustawodawca uzupełnił poprzez przykładowe wyliczenie w art. 6 ust.1 u.d.i.p. rodzajów informacji podlegających udostępnieniu, w pewnym stopniu konkretyzując w ten sposób zakres przedmiotowy pojęcia informacji publicznej.
Art. 6 wymienia kategorie informacji publicznej, które na mocy prawa podlegają udostępnieniu.
Skarżący domagał się wydania odpisu ostatecznej decyzji Wójta [...] o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. na rzecz D. i J. M. Dokument ten niewątpliwie stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu.
Dlatego postanowiono jak w sentencji.
/-/ I. Kucznerowicz /-/M. Dybowski /-/E. Makosz – Frymus
MZ