Uzasadnienie
R. S. pismem z dnia 02 listopada 2009 r. złożyła w tutejszym Sądzie za pośrednictwem pełnomocnika skargę na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2009 r. Nr [...].
W dniu 17 grudnia 2009 r. do tutejszego Sądu wpłynęło orzeczenie Komendanta Miejskiego Policji w P. z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...]uniewinniające policjantkę R. S. w zakresie zarzucanego jej naruszenia zasad etyki zawodowej policjanta.
Zarządzeniem Sądu z dnia 12 stycznia 2010 r. zwrócono się do pełnomocnika Skarżącej z zapytaniem czy w związku z powyższym orzeczeniem cofa skargę.
Pełnomocnik Skarżącej pismem z dnia 19 stycznia 2010 r. (k. 45 akt sądowych) cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednak Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd rozpatrując niniejszą sprawę nie stwierdził, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub by miało spowodować utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Strona skarżąca skorzystała z przysługującego jej uprawnienia do rozporządzania skargą, również po jej wniesieniu, które co do zasady jest dla Sądu wiążące. Cofnięcie skargi Sąd uznał także za dopuszczalne w świetle art. 60 p.p.s.a.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
/-/ E. Makosz-Frymus jh