Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 września 2016 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Wojewody Wielkopolskiego, skargę na decyzję organu administracji wskazaną w rubrum postanowienia. Razem ze skargą został uiszczony wpis (k. 10, 32).
Zarządzeniem z dnia 2 listopada 2016 r. Przewodniczący IV Wydziału tut. Sądu wezwał stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi, przez nadesłanie ośmiu odpisów skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 17 akt sądowych). Wezwanie, opatrzone stosownym pouczeniem, doręczono na adres wskazany w skardze w dniu 7 listopada 2016 r. (k. 18-19). Oznacza to, że ostatnim dniem do uzupełnienia braku formalnego skargi był dzień 14 listopada 2016 r. Z akt wynika, że opisany brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.; dalej jako P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jednym z wymogów formalnych skargi jest wynikający z art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 in principio P.p.s.a. obowiązek dołączenia do skargi jej odpisów, dla doręczenia ich stronom. Z art. 58 § 3 P.p.s.a. wynika, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, przy czym odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Także w tej sytuacji ustawodawca zastrzegł, że postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 232 § 2 P.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia, na posiedzeniu niejawnym. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.