Uzasadnienie
T. S. pismem z dnia [...] października 2010 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] o zawieszeniu postępowania o ustalenie warunków zabudowy (k. 3-31 akt sądowych).
Pismem z dnia [...] marca 2011 r. T. S. cofnął swą skargę (k. 41-42 akt sądowych). Tym samym Skarżący skorzystał z przysługującego Mu uprawnienia do rozporządzania skargą również po jej wniesieniu, które co do zasady jest dla sądu wiążące (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2010, s. 200 uw. 2). Zgodnie z art. 60 dalej ppsa sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie nie zaistniała którakolwiek ze wskazanych powyżej ujemnych przesłanek, uniemożliwiających cofnięcie skargi.
Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie 161 § 1 pkt 1 ppsa orzekł o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego.
O zwrocie całego uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa (k. 37 akt sądowych).
MZ