Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. R. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] (dalej decyzja z [...] lipca 2013 r.) utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.
Wraz z wniesieniem skargi połączony został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z [...] lipca 2013 r. (k. 4-8 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie, a postępowanie w tym zakresie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy jego prowadzenie z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1 i 2) stało się bezprzedmiotowe.
Z kolei art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. 2010 r., nr 102, poz. 651 ze zm.) stanowi, że w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.
W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., działając o oparciu o wyżej powołany art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, postanowieniem z dnia [...] września 2013 r., nr [...], wstrzymało z urzędu wykonanie zaskarżonej decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. do czasu jej uprawomocnienia się.
Zatem mając na uwadze powyższe wskazać należy, że zbędnym stało się orzekanie w przedmiocie wniosku skarżącego. Organ II instancji wykonał ciążący na nim ustawowy obowiązek i postanowieniem wstrzymał z urzędu wykonanie zaskarżonej decyzji.
Z uwagi na fakt, że postępowanie w zakresie przedmiotowego wniosku o wstrzymanie wykonania było bezprzedmiotowe, Sąd działając na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.