Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...], Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, na podstawie art.1- 4 oraz art.22 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (zwanej dalej ustawą) odmówił F. P. przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu:
- - rozstrzelania ojca przez Niemców w 1939 r.,
- - wysiedlania z rodziną z miejsca zamieszkania do miejscowości R.,
- - pracy przymusowej w miejscowości R. w latach 1939-1945 r..
Wnioskowane rodzaje represji nie podlegają bowiem przepisom cytowanej ustawy o kombatantach.
F. P. odwołał się od tej decyzji wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy i przyznanie Mu uprawnień kombatanckich.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 1 - 4 ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] r..
W uzasadnieniu organ przytoczył argumenty zawarte w poprzedniej decyzji.
W skardze na powyższą decyzję F. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] r.. W uzasadnieniu Skarżący stwierdził, że Jego ojciec za działalność polityczną i narodowościową z okresu międzywojennego został rozstrzelany w dniu [...] r.. Cała rodzina została wysiedlona w drodze represji do prac obronnych wojska niemieckiego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się niezasadna. Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] r. zostały wydane zgodnie z prawem.
Przepisy ustawy w art. 1-4 określają działalność kombatancką oraz działalność równorzędną z działalnością kombatancką.
Skarżący domaga się przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu:
- - rozstrzelania Ojca przez Niemców w 1939r,
- - wysiedlenia z Rodziną z miejsca zamieszkania do miejscowości R.,
- - pracy przymusowej w miejscowości Repki w latach 1939-1945.
Ustawa w art. 1 pkt. 1stanowi, że kombatantami są osoby, które brały udział w wojnach, działaniach zbrojnych i powstaniach narodowych, wchodząc w skład formacji wojsko -wych lub organizacji walczących o suwerenność i niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej.
Z kolei punkt 2 tego przepisu mówi o tym, co uznaje się za działalność kombatancką. Artykuł 2 ustawy stanowi co uznaje się za działalność równorzędną z działalnością kombatancką. Artykuł 3 ustawy określa co zalicza się do okresów działalności kombatanckiej oraz równorzędnej z działalnością kombatancką.
W myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy uprawnienia kombatanckie przysługują osobom, które podlegały represjom wojennym i okresu powojennego przebywając z przyczyn politycznych, narodowościowych, religijnych i rasowych w hitlerowskich więzieniach, obozach koncentracyjnych i ośrodkach zagłady (lit. a), w innych miejscach odosobnienia, w których warunki pobytu nie różniły się od warunków w obozach koncentracyjnych, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa (lit. b), bądź też w innych miejscach odosobnienia, w których pobyt dzieci do lat 14 miał charakter eksterminacyjny, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa (lit. c).
Artykuł 4 ust. 1 pkt. 2, 3 i 4 wymienia inne rodzaje represji w rozumieniu ustawy.
Z kolei art. 8 ust 1 pkt 2 ustawy upoważnia Prezesa Rady Ministrów do określenia w drodze rozporządzenia - miejsc odosobnienia, w których warunki pobytu nie różniły się od warunków w obozach koncentracyjnych, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa, a także więzień i obozów NKWD lub będących pod nadzorem NKWD, w których były osadzone osoby narodowości polskiej lub obywatele polscy innych narodowości oraz obozów, o których mowa w art. 3 pkt 2 i w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b i c oraz w pkt.
3. Na podstawie wyżej cytowanego przepisu Prezes Rady Ministrów wydał w dniu 20 września 2001 r. rozporządzenie w sprawie określenia miejsc odosobnienia, w których były osadzone osoby narodowości polskiej lub obywatele polscy innych narodowości.
Wnioskowane przez Skarżącego rodzaje represji nie podlegają wyżej wymienionym przepisom ustawy. Bezspornym jest, że podnoszone przez Skarżącego okoliczności wysiedlenia z Rodziną do miejscowości R. i wykonywanie pracy przymusowej na rzecz III Rzeszy nie są represjami w rozumieniu ustawy i nie mogą również zostać potraktowane jako działalność kombatancka ani jako działalność równorzędna z działalnością kombatancką. Także rozstrzelanie przez Niemców Ojca Skarżącego w 1939 r. nie ma wpływu na przyznanie uprawnień kombatanckich.
Organ podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Nadto w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy.
W świetle tych okoliczności brak jest jakichkolwiek podstaw do przyznania Skarżącemu uprawnień kombatanckich. Dlatego organ zasadnie utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...]r.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
Sąd rozpoznając skargę nie dopatrzył się w działaniu organu naruszeń przepisów prawa, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonej decyzji.
W związku z powyższym na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd oddalił skargę.
/-/ I. Kucznerowicz /-/ B. Popowska /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak za nieobecnego sędziego
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak
IH/