Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2008 r., złożonym bezpośrednio w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, M.K. wniósł o stwierdzenie wykonalności decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] września 2007 r. nr [...]. Wskazał, iż nie zostało ono wykonane. Przyznano mu bowiem świadczenie w wysokości [...] zł miesięcznie na okres 25 miesięcy, z czego wypłacono jedynie [...] zł (pozostało do wypłaty [...] zł).
Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w szczególności w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym i inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, a także na bezczynność w tych sprawach.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa (wyrok z dnia 27 maja 2004 r., sygn. akt II SAB/Op 1/04, publ. ONSAiWSA 2005 Nr 2, poz. 33).
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie wykonania decyzji bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Nie wezwał też organu do usunięcia naruszenia prawa przez wypłatę przysługującego mu świadczenia, dlatego skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Wymaga również wskazania, że kognicja sądów administracyjnych nie obejmuje stwierdzania wykonalności aktów administracyjnych. Sąd może jedynie zobowiązać organ pozostający w bezczynności do wydania aktu lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej i to tylko takich, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie można było zatem uwzględnić wniosku skarżącego o "wydanie natychmiastowej wykonalności orzeczenia" z dnia [...] września 2007 r.
Na marginesie Sąd wyjaśnia, że w przypadku gdy Prezydent Miasta P. (Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie) dopuszcza się naruszeń przez nie wykonanie ostatecznej decyzji administracyjnej, uprawniony z tej decyzji może skorzystać z prawa do wniesienia skargi na podstawie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Może ona dotyczyć zaniedbań lub nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżącego, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie spraw.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 52 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
J. Stankowski
KB/