Uzasadnienie
Skarga dotyczy rozpatrzenia przez Zarząd Powiatu S. wniosku strony z dnia 8 września 2004 r. o przyznanie pożyczki ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na rozpoczęcie działalności gospodarczej albo rolniczej. Ostateczne negatywne stanowisko Zarządu Powiatu w tym zakresie zawarte zostało w skierowanym do strony piśmie Starosty S. z dnia 8 września 2005 r.
Przedmiotowa pożyczka przewidziana została w art. 12 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 123, poz. 776 ze zm.), a zawierana - co wyraźnie zaznaczono w tej ustawie, w formie umowy, osadzonej w konstrukcji umowy pożyczki, uregulowanej w art. 720-724 k.c. Taka regulacja znajduje potwierdzenie w treści rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 22 maja 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania, oprocentowania, spłaty i umarzania pożyczek dla osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 67, poz. 439 ze zm.), które podkreśla umowny, konsensualny charakter udzielanych pożyczek oraz urzeczywistnia zasadę równości stron.
W świetle tych uregulowań przyznawanie osobom niepełnosprawnym środków na podjęcie działalności gospodarczej ma charakter sprawy cywilnej, środki te przydzielane są bowiem w drodze umowy cywilnej, zawieranej z zainteresowaną osobą przez starostę, co oznacza, że sprawy powstałe na tle takiego stosunku są sprawami cywilnymi, należącymi - w myśl art. 2 § 1 k.p.c. - do właściwości sądów powszechnych. Ustawodawca mógłby rozpoznanie tych spraw wyłączyć z drogi sądowej i przekazać je do właściwości innych organów (art. 2 § 3 k.p.c), tak jednak się nie stało, bowiem wyżej wskazana ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych nie przewiduje możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego działań starosty podejmowanych w tym zakresie.
Tym samym sprawa o przyznanie będących w dyspozycji starosty środków na podjęcie przez osoby niepełnosprawne działalności gospodarczej oraz czynności podejmowane w ramach postępowania prowadzonego w związku z wnioskiem o przyznanie takich nie mieści się w katalogu aktów lub czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych, które to akty oraz czynności wymienione zostały w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.).
W świetle powyższego skarga, jako nie należąca do właściwości sądu administracyjnego, a przez to niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58§1 pkt 1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.).
Poza zakresem niniejszej sprawy jest możliwość skorzystania przez stronę z możliwości złożenia skargi na działania Starosty w związku z żądanymi przez ten organ formami zabezpieczenia przedmiotowej pożyczki. Skargę taką strona może złożyć w trybie art. 227 i następne k.p.a. do Wojewody, jako organu właściwego do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej.
/-/ Danuta Rzyminiak-Owczarczak jf