Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 września 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 99/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu skargi P. T. uchylił decyzję Wojewody W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Starosty P. z dnia [...] października 2013 r. nr [...].
Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. Starosta P. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o wykładnie wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "Ppsa") sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Sąd może dokonać wykładni wyroku z urzędu lub na wniosek strony (Tadeusz Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2011 r. str. 728).
Zgodnie z treścią art. 32 Ppsa, w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
W niniejszej sprawie stroną skarżącą był P. T., a organem, którego działalność stanowiła przedmiot zaskarżenia i kontroli sądu administracyjnego – Wojewoda W..
Natomiast niniejszy wniosek o dokonanie wykładni uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożony został przez Starostę P. czyli organ administracji orzekający w sprawie w pierwszej instancji.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jak i doktrynie ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym organ administracyjny pierwszej instancji nie posiada przymiotu strony postępowania sądowaodministracyjnego toczącego się ze skargi na ostateczne, w administracyjnym toku instancji, rozstrzygnięcie organu odwoławczego.
W związku z powyższym należy uznać, że wnioskodawca nie był stroną niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego i z tego względu, stosownie do treści art. 158 Ppsa, nie miał uprawnienia do wystąpienia z żądaniem dokonania wykładni wyroku, wydanego w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 158 Ppsa orzekł jak w pkt 1 postanowienia. Stosowanie do treści art. 156 §1 Ppsa Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W przedmiotowej sprawie na skutek błędu pisarskiego w uzasadnieniu wyroku sprzecznie z wypisem z rejestru wskazano, iż "przedmiotowa nieruchomość nie stanowi terenów rolnych". Ponadto zwrócić uwagę, iż całokształt uzasadnienia wskazuje, że w tym fragmencie uzasadnienia zamiarem Sądu było stwierdzenie, iż "przedmiotowa nieruchomość nie stanowi terenów leśnych".
Mając na uwadze powyższe okoliczności na podstawie przepisu art. 156 § 1 i 2 Ppsa postanowiono jak w pkt 2 sentencji.