Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. B. (dalej: Skarżący), wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, adw. R. M., na wskazaną w sentencji decyzję Komendanta [...] Straży Granicznej.
Zarządzeniem z [...] stycznia 2021 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków skargi, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego do występowania przed sądami administracyjnymi lub wojewódzkim sądem administracyjnym.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie adwokat nadesłała przy piśmie z [...] lutego 2021 r. poświadczoną za zgodność kopię pełnomocnictwa, z którego wynika, że została ustanowiona pełnomocnikiem "w sprawie administracyjnej dotyczącej cofnięcia wizy i deportacji, w toku postępowania administracyjnego, karnego oraz przed sądami powszechnymi".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.).
Należy zaznaczyć, że chodzi o pełnomocnictwo do występowania przed sądami administracyjnymi, chociaż dopuszczalne jest zakreślenie szersze – przed sądami. Wynika to wprost z treści art. 36 p.p.s.a, który mówi, że pełnomocnictwo może być: ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi; do prowadzenia poszczególnych spraw; do niektórych tylko czynności w postępowaniu.
Wbrew twierdzeniu zawartym w piśmie z [...] lutego 2021 r., postępowanie sądowoadministracyjne nie jest dalszym etapem postępowania administracyjnego. W wyroku z 4 stycznia 2007 r. II FSK 33/06, (niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że pełnomocnictwo "upoważniające do prowadzenia we wszystkich instancjach sprawy w postępowaniu administracyjnym" nie stanowi skutecznego umocowania do działania w imieniu mandanta w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż to postępowanie nie jest "kolejną instancją postępowania administracyjnego". Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 września 2010 r. II OSK 1828/10 (LEX nr 743331), gdzie stwierdzono, że samo udzielenie pełnomocnictwa ogólnego do występowania we wszystkich sprawach przed sądami wszystkich instancji uzasadnia twierdzenie, że pełnomocnik nie jest należycie umocowany do działania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sądy administracyjne nie są zaliczane do sądów powszechnych. Sąd administracyjny nie jest także urzędem rozumianym jako organ władzy publicznej o określonym zakresie działania czy jako zespół osób wykonujący określone zadania, ani instytucją rozumianą jako zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw, działający w jakiejś dziedzinie.
Natomiast w przedstawionym przez adwokat R.M. w pełnomocnictwie udzielonym jej przez Skarżącego wprost wskazano, że może ona działa w jego imieniu w sprawach administracyjnych dotyczących cofnięcia wizy oraz deportacji w toku postępowania administracyjnego, a także w sprawach karnych przed sądami powszechnymi. Powyższe wyliczenie nie obejmuje sądów administracyjnych.
W tej sytuacji Sąd uznał, że brak formalny skargi nie został prawidłowo uzupełniony, a pełnomocnik nie została ustanowiona w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy, przez co zaistniały podstawy do odrzucenia skargi. Biorąc to pod uwagę, Sąd działając w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak sentencji.