Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2007r. Sygn. akt IV SA/Wa 2080/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2006r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję tegoż organu z dnia [...] kwietnia 2006r., orzekającą o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] maja 1999r.
Odpis prawomocnego wyroku Sądu został doręczony organowi w dniu 17 września 2007r.
W dniu 19 lutego 2008r., wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga R. M. na bezczynność Głównego Geodety Kraju po w/w wyroku. Skarga ta została uzupełniona pismem z dnia 10 kwietnia 2008r.
Zarządzeniem Sądu z dnia 22 lipca 2008r. skarżący został wezwany do wykazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed jej wniesieniem wezwał organ w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) do wykonania powyższego wyroku. Z treści art. 154 § 1 wynika bowiem, że strona przed złożeniem skargi na bezczynność ma obowiązek pisemnie wezwać organ do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Instytucja wezwania ma służyć temu, aby organ administracji wykonał wyrok lub załatwił sprawę zanim interwencja sądu administracyjnego będzie konieczna. Dopiero, gdy organ administracji po wezwaniu nie wykona wyroku lub nie załatwi sprawy albo gdy uczyni to dopiero po wniesieniu przez stronę skargi na bezczynność, wówczas istnieje przesłanka do ukarania organu grzywną, o której mówi przepis art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu (pismo skarżącego z dnia 3 sierpnia 2008r.), skarżący nie wykazał jednak, iż przed wniesieniem niniejszej skargi wezwał organ do wykonania wyroku.
Wezwanie o którym mowa w art. 154 § 1 Ppsa stanowi zaś przesłankę sensu stricte dopuszczalności wniesienia niniejszej skargi, której niedochowanie przez skarżącego powoduje jej odrzucenie przez Sąd, jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy.