Uzasadnienie
Postanowieniem z 3 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę S. P. na decyzję z [...] marca 2014 r. Ministra Spraw Wewnętrznych w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z powodu nie uzupełnienia braków formalnych skargi.
Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 czerwca 2015 r.
S. P. pismem z 24 czerwca 2015 r., nadanym w tym samym dniu w urzędzie pocztowym, wniósł o uchylenie w całości postanowienia z 3 czerwca 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 173 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Podkreślić należy, że sporządzenie skargi kasacyjnej obwarowane jest tzw. przymusem adwokacko – radcowskim. Stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a, podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej jest adwokat lub radca prawny, a także - po myśli § 2 powołanego przepisu - inne wskazane ustawą osoby, czyli oprócz adwokata i radcy prawnego, również sędzia, prokurator, notariusz, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem.
Natomiast w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 3 czerwca 2015 r. odrzucił skargę S. P. na decyzję z [...] marca 2014 r. Ministra Spraw Wewnętrznych. Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 15 czerwca 2015 r. Skarżący w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej złożył do Sądu pismo zatytułowane "zażalenie", w którym wniósł o uchylenie ww. postanowienia Sądu. W ocenie Sądu pismo to należy uznać jako skargą kasacyjną, albowiem z treści pisma wynika niezadowolenie strony z wydanego w dniu 3 czerwca 2015 r. rozstrzygnięcia, a jedynym dopuszczalnym środkiem zaskarżenia jaki przysługuje stronie od powyższego postanowienia jest skarga kasacyjna.
Jednocześnie Sąd stwierdził, że wniesiona skarga kasacyjna sporządzona została osobiście przez skarżącego. Składając ten środek zaskarżenia skarżący nie wykazał, że należy do podmiotów uprawnionych do jej sporządzenia.
Z akt sprawy wynika również, że skarżący został prawidłowo pouczony przy doręczeniu odpisu ww. orzeczenia o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Tymczasem wniesiona skarga kasacyjna została sporządzona z naruszeniem art. 175 § 1 p.p.s.a. tj. nie został spełniony tzw. wymóg adwokacko-radcowski. W orzecznictwie i doktrynie panuje utrwalony pogląd, który Sąd orzekający w pełni podziela, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę samodzielnie obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, M. Pr. z 2004 r., nr 5, str. 202, B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Zakamycze 2005, str. 421).
Z tych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.