Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 23 lutego 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 101/05

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Łukasz Krzycki
Rozpoznanie
w dniu 23 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi R. B. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2002 r. znak [...]; z dnia [...] listopada 2002 r. znak [...]; z dnia [...] czerwca 2003 r. znak [...]; z dnia [...] sierpnia 2004 r. znak [...]; z dnia [...] sierpnia 2004 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

W dniu 6 stycznia 2005 r. R. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2002 r. znak [...]; z dnia [...] listopada 2002 r. znak [...]; z dnia [...] czerwca 2003 r. znak [...]; z dnia [...] sierpnia 2004 r. znak [...]; z dnia [...] sierpnia 2004 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu /k. 2-3 akt sądowych/.

W odpowiedzi na skargę z dnia 3 lutego 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wnosiło o odrzucenie skargi w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 2 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270/.

W odniesieniu do skargi w części dotyczącej decyzji organu z dnia [...] sierpnia 2004 r. znak [...] podnieść należy, iż skarżący w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji mógł zwrócić się do SKO w W. z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym został prawidłowo pouczony /k. 55-57, 10 akt administracyjnych/.

Stosownie do treści przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270/ skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis § 2 powołanego przepisu stanowi, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Skoro strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przed organem właściwym w sprawie, to skarga w tej części jako niedopuszczalna - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270/ - podlega odrzuceniu.

Nadto, z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, iż decyzja z dnia [...] lutego 2002 r. doręczona została stronie skarżącej w dniu 5 marca 2002 r. /k. 15 akt administracyjnych/, decyzja z dnia [...] listopada 2002 r. – w dniu 7 stycznia 2003 r., decyzja z dnia [...] czerwca 2003 r. – w dniu 1 lipca 2003 r. /k. 14 akt administracyjnych/, zaś decyzja z dnia [...] sierpnia 2004 r. – w dniu 3 września 2004 r. /k. 21 akt administracyjnych/.

Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, t. j. 30 dni od daty doręczenia decyzji skarżącemu.

Mając na względzie szereg powyższych okoliczności, Sąd na podstawie regulacji art. 58 § 1 pkt 2 i 6 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270/, orzekł jak na wstępie.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.