Uzasadnienie
W piśmie z dnia 15 marca 2017 r. Z. K., B. K., T. C., B. S. i B. W., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy w Z. z dnia [...] lutego 1977 r. nr [...] w sprawie dotyczącej działki nr [...] o pow. 3.273 m2 i [...] o pow. 4.398 m2 stanowiące własność Z. K..
Składając skargę profesjonalny pełnomocnik nie dołączył do niej pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do wniesienia skargi w imieniu Z. K. i występowania w jego imieniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2017 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała pełnomocnika skarżących do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa uprawniającego do działania w imieniu skarżącego Z. K. przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym.
Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 28 kwietnia 2017 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 5 maja 2017 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, przy piśmie z dnia 10 maja 2017 r. pełnomocnik nadesłał niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię pełnomocnictwa z dnia 28 kwietnia 2016 r. udzielonego mu przez Z. K..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z regulacji tej wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Z powołanych przepisów i ugruntowanej linii orzeczniczej wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. Z treści art. 37 § 1 powołanej ustawy należy wywodzić, że pełnomocnictwo jest ważne tylko jeśli zawiera własnoręczny podpis mocodawcy lub stanowi wierzytelny odpis. Pełnomocnictwo powinno zostać złożone w oryginale lub w odpisie poświadczonym za zgodność z oryginałem. Poświadczenie zgodności dokumentu z oryginałem powinno zaś zawierać przede wszystkim podpis pełnomocnika, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia. Tylko dokument spełniający powyższe wymagania wniesiony w terminie i zawierający podpis pełnomocnika mógł zostać uznany za uzupełnienie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących nie uczynił zadość wezwaniu, ponieważ nadesłał jedynie niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię pełnomocnictwa i w dodatku z uchybieniem zakreślonego terminu. Pełnomocnik nie poświadczył, bowiem nadesłanej przy piśmie z dnia 10 maja 2017 r. kopii dokumentu pełnomocnictwa udzielonego mu przez Z. K.. Tym samym nie wykonał zarządzenia Przewodniczącej Wydziału. Brak pełnomocnictwa albo złożenie go w kserokopii niepoświadczonej za zgodność z oryginałem, albo w odpisie nieprawidłowo uwierzytelnionym jest brakiem formalnym pisma i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Ponadto w rozumieniu art. 85 powołanej ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Nadmienić jednocześnie należy, że do rozpoznania w sprawie pozostała skarga, B. K., T. C., B. S. i B. W., natomiast Z. K. stanie się uczestnikiem tegoż postępowania w przypadku uzyskania przez niniejsze postanowienie waloru prawomocności.