Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., skarżąca E. P. złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych w niniejszej sprawie.
Z informacji podanych przez skarżącą w złożonym w dniu 1 sierpnia 2011 r. formularzu PPF wynika, że wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Na jej utrzymaniu pozostaje małoletni syn. Jedynym dochodem skarżącej jest zasiłek rodzinny w wysokości 68 zł oraz dobrowolne alimenty płacone przez ojca dziecka w wysokości 500 zł miesięcznie. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż skarżąca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych środków finansowych ani przedmiotów wartościowych.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając przedłożony przez E. P. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wzięto pod uwagę opisaną przez nią sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, gdyż wykazała ona, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego. Należy mieć na uwadze, iż skarżąca nie posiada stałych źródeł dochodów, a środki na bieżące utrzymanie czerpie z pomocy społecznej (68 zł) i świadczenia alimentacyjnego opłacanego na rzecz jej małoletniego syna (500 zł). Z nadesłanego do Sądu zaświadczenia Prezydenta W. z dnia 4 maja 2011 r. wynika, że E. P. od dnia 17 lipca 2008 r. zarejestrowana jest w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Przedstawione powyżej okoliczności wskazują, iż dwuosobowa rodzina skarżącej znajduje się w trudnej sytuacji materialno-bytowej. Okolicznością potwierdzającą trudną sytuacje finansową skarżącej jest również fakt, iż nie posiada ona wolnych środków finansowych, ani majątku, który mogłaby spieniężyć w celu pokrycia kosztów sądowych niniejszego postępowania.
Tak ukształtowana sytuacja materialna skarżącej pozwala na stwierdzenie, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.