Uzasadnienie
T. G. w dniu 21 maja 2011 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy wymeldowania A. B. z miejsca pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. W dniu 17 października 2011 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazała, iż jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 728 zł brutto (630 netto). Skarżąca jest osobą samotną, poza mieszkaniem o pow. 58 m2 nie posiada żadnego majątku.
Stwierdzono, co następuje:
T. G. ubiega się o przyznanie prawa pomocy w całości. Ze względu na tak ustalone granice wniosku o prawo pomocy, powinna ona udowodnić, że spełnia przesłanki, których mowa w treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.). W myśl tego przepisu, prawo pomocy w zakresie całkowitym może otrzymać osoba fizyczna, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego ze względu na brak jakichkolwiek środków majątkowych zdatnych do pokrycia tych kosztów.
Oceniając przedłożony przez skarżącą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wzięto pod uwagę osiągany przez nią dochód (630 zł netto miesięcznie), a także sytuację majątkową i życiową skarżącej. Na tej podstawie, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego, uznano, że T. G. wykazała niezbicie, że nie posiada majątku pozwalającego w jakiejkolwiek części współuczestniczyć w kosztach sprawy sądowoadministracyjnej.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.