Uzasadnienie
N. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2013 r. orzekającą o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił przedmiotową skargę wobec uiszczenia przez skarżącego wpisu sądowego z uchybieniem terminu. Postanowienie to skarżący otrzymał w dniu 25 czerwca 2013 r.
W dniu 1 lipca 2013 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie wskazując, że uchybienie terminu nastąpiło z powodu błędnego uznania, że w sytuacji, gdy w trakcie biegu wyznaczonego terminu wystąpił dzień ustawowo wolny od pracy, zakreślony termin ulega wydłużeniu, bowiem dnia świątecznego, w tym przypadku dnia 30 maja, nie wlicza się do tego terminu. Skarżący dodatkowo podniósł, że jest osobą niezamożną, z racji nielegalnego pobytu nie ma możliwości dodatkowego zarobkowania. Dlatego tez nie stać go na wynajęcie profesjonalnego pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Z treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) wynika, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.
W nauce prawa jak i orzecznictwie przyjmuje się, że usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności są ograniczone do okoliczności, które nie tyle utrudniają, ale faktycznie uniemożliwiają dokonanie czynności nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności takich jak: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą, mylne poinformowanie strony o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia – ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005 str. 333). Konieczną, a zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego danej czynności. Prowadzenie spraw w sformalizowanym postępowaniu sądowym wymaga od stron szczególnej staranności. Przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem.
Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć zatem miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r. sygn. akt. II OZ 712/08 niepubl.).
Okoliczności przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie uprawdopodobniają braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności procesowej. Skarżący brak winy w dochowaniu tego terminu uzasadnia nieznajomością prawa i błędnym przekonaniem co do sposobu obliczania terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W ocenie Sądu przedstawiona argumentacja, nie daje podstaw do uznania, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego powstało wskutek okoliczności przez skarżącą niezawinionych. Podkreślić należy, że skarżący w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 15 maja 2013 r. był prawidłowo pouczony o sposobie i terminie uiszczenia wpisu sądowego. Jasna i niebudząca wątpliwości treść tego pouczenia nie dawała podstaw aby twierdzić, że termin 7 dni ulegnie wydłużeniu, w sytuacji, gdy w trakcie jego biegu wystąpi dzień ustawowo wolny od pracy. Ta reguła ma zastosowanie jedyni wtedy, gdy ostatni dzień terminu wyznaczonego przez Sąd do dokonania danej czynności wypada na dzień ustawowo wolny od pracy. Powyższe wynika z zasady obliczania terminów, wyrażonej w art. 83 P.p.s.a. Zgodnie z § 1 ww. artykułu terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, jednakże jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się dzień następny po dniu lub dniach wolnych od pracy (§ 2).
Mając na względzie przedstawione powyżej rozważania, Sąd nie dopatrzył się braku winy w działaniu skarżącej, gdyż można mu przypisać co najmniej niedbalstwo, wyrażające się w niestarannym prowadzeniu własnych spraw.
Jednocześnie należy podkreślić, że podnoszone przez skarżącego okoliczności wskazujące na brak po jego stronie środków pieniężnych na ustanowienie pełnomocnika z wyboru nie mogą uzasadniać pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu. Okoliczności te mogą być podnoszone we wniosku o przyznanie prawa pomocy, i o ile zostaną uznane za zasadne, mogą stanowić podstawę do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 i 87 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.