Uzasadnienie
Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] Wojewoda [...] odmówił R. C. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] czerwca 2009 r. orzekającej o wymeldowaniu wymienionego z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w O..
W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, z uwagi na nieustalenie miejsca pobytu R. C., ustanowiono dla niego kuratora. Wyznaczony kurator po zapoznaniu się z aktami sprawy nie wniósł uwag do zebranego materiału dowodowego, nie złożył również odwołania od decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. W dniu [...] kwietnia 2010 r. odwołanie od tej decyzji, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wniósł R. C. wskazując, że o rozstrzygnięciu dowiedział się dnia [...] marca 2010 r., w dodatku jego żona celowo nie przekazywała mu korespondencji związanej ze sprawą, by nie mógł uczestniczyć w postępowaniu administracyjnym jako strona.
W ocenie organu skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Wojewoda zaznaczył, że w toku postępowania administracyjnego, mimo dołożenia starań, nie ustalono miejsca zamieszkania R. C., dlatego wystąpiono do sądu powszechnego o ustalenie kuratora dla wymienionego. Zdaniem organu, skoro skarżący nie dopełnił obowiązku meldunkowego i nie zameldował się pod adresem, pod którym faktycznie przebywał uniemożliwił zawiadomienie go o toczącym się postępowaniu.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł R. C. zarzucając wydanie go z naruszeniem art. 7, 8, 107 § 3 Kpa poprzez brak odniesienia się do twierdzeń skarżącego, niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz bezpodstawne wyznaczenie kuratora dla skarżącego.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, że decyzja o wymeldowaniu została oparta jedynie na zeznaniach jego żony, z którą pozostaje w konflikcie. Na podstawie jej nieprawdziwych zeznań ustalono dla skarżącego kuratora, jako dla nieznanego z miejsca pobytu. Ponadto skarżący wskazał, że organ nie skorzystał z wszystkich możliwości ustalenia jego adresu, choćby poprzez zwrócenie się do Sądu Okręgowego, w którym toczyła się sprawa rozwodowa, o podanie jego adresu.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu.
W piśmie procesowym z dnia 28 lipca 2010 r. skarżący podtrzymał w całości swoje stanowisko wyrażone w skardze. Wskazał dodatkowo, że organ w odpowiedzi na skargę powinien wnosić o uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ skarżący nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym. Zachodziła więc przesłanka wznowieniowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim na wstępie należy wyjaśnić, iż przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest wyłącznie postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., którym odmówiono R. C. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] czerwca 2009 r. orzekającej o wymeldowaniu wymienionego z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w O.. Oznacza to, że nie mogą odnieść skutku zarzuty skarżącego dotyczące decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] czerwca 2009 r. w przedmiocie wymeldowania. Postanowienie Wojewody [...] dotyczy jedynie kwestii procesowych, a nie merytorycznych.
W ocenie Sądu Wojewoda [...] prawidłowo ocenił, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] czerwca 2009 r.
Zgodnie z art. 58 § 1 Kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, zaś zgodnie z art. 58 § 2 Kpa prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Jednocześnie zaznaczyć należy, że przesłanki te muszą być spełnione łącznie. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu w terminie 7 dni, od dnia ustania przyczyny uchybienia, bowiem jak podniósł dowiedział się o wydanej decyzji w dniu [...] marca 2010 r., natomiast odwołanie wraz z wnioskiem wniósł pismem z dnia [...] marca 2010 r. Zdaniem Sądu nie uprawdopodobnił jednak, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu.
Należy mieć na względzie, iż w postępowaniu administracyjnym nie ustalono miejsca przebywania R. C., wobec czego na wniosek organu, Sąd Rejonowy w O. postanowieniem dnia [...] kwietnia 2009 r., sygn. akt [...] wyznaczył dla niego przedstawiciela w osobie E. B. dla toczącego się postępowania administracyjnego o wymeldowanie z pobytu stałego. Następnie decyzja Prezydenta Miasta O. z dnia [...] czerwca 2009 r. została doręczona kuratorowi dnia [...] czerwca 2009 r. Doręczenie to zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego i skutkowało rozpoczęciem biegu 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania. Jednakże w tym terminie odwołanie nie zostało wniesione. Stwierdzić zatem należy, iż skarżący był reprezentowany w postępowaniu administracyjnym, a ustanowiony dla niego przedstawiciel nie skorzystał z możliwości wniesienia odwołania. Jedynie ubocznie wskazać należy, że organ orzekający w sprawie próbował ustalić adres, pod którym przebywa skarżący.
Potwierdza to m.in. protokół przesłuchania strony z dnia [...] kwietnia 2010 r., protokół przesłuchania świadka z dnia [...] stycznia 2009 r., pismo z Policji z dnia [...] listopada 2008 r. czy informacja z Krajowego Rejestru Karnego z dnia [...] listopada 2008 r. Skoro zatem skarżący zmienił (nawet czasowo) miejsce zamieszkania winien był dopełnić obowiązku meldunkowego. Niedopełnienie tego obowiązku spowodowało, iż organ, mimo dołożenia starań, nie ustalił adresu skarżącego. Z tego względu podzielić należy stanowisko organu orzekającego w sprawie, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
Odnosząc się z kolei do zarzutu skarżącego przedstawionego w piśmie procesowym z dnia 28 lipca 2010 r. dotyczącego zastosowania w sprawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazać należy, iż nie może zostać on uwzględniony. Jak już bowiem podkreślono na wstępie przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest jedynie postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. W postępowaniu tym nie doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego ze wskazanej podstawy. Zarzut taki mógłby być rozpatrywany jedynie w postępowaniu, którego przedmiotem byłaby ocena legalności decyzji o wymeldowaniu.
Sąd nie stwierdził także naruszenia przez organ orzekający art. 7, 77, 107 § 3 czy też innych przepisów Kpa. Wojewoda trafnie rozstrzygnął sprawę i prawidłowo uzasadnił swoje rozstrzygnięcie.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.