Uzasadnienie
K. G. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2011 r., którym uchylono postanowienie Wójta Gminy C. z dnia [...] kwietnia 2011 r. o przekazaniu podania skarżącego Starostwu Powiatowemu w S. oraz umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że w dniu 1 kwietnia 2011 r. do Urzędu Gminy w C. wpłynęło podanie K. G. skierowane do Przewodniczącego Rady Gminy C., w którym wnioskodawca wezwał go do ujawnienia w ewidencji gruntów dokumentu określającego jego własność jak w postanowieniu Sądu Rejonowego w W. z [...] października 1995r. r., sygn. akt [...].
Organ wskazał, iż Wójt Gminy C. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r., działając na podstawie art 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k. p. a.", podanie przekazał Starostwu Powiatowemu w S. celem rozpatrzenia.
Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. podniosło, iż K. G. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że wnosi o ujawnienie udziałów po ojcu J. G. i matce H. G. oraz o ujawnienie prawa dożywocia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. zaskarżonym postanowieniem uchyliło postanowienie Wójta Gminy C. z dnia [...] kwietnia 2011 r. oraz umorzyło postępowanie pierwszej instancji w całości.
Organ drugiej instancji wskazał, że w dniu 11 kwietnia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 6, poz. 18). Przepis art. 65 § 1 k. p. a., w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r. stanowi, iż jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. W stanie prawnym obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r. brak jest podstawy prawnej do wydania postanowienia w przedmiocie przekazania podania organowi właściwemu do jego załatwienia. Przekazanie następuje przy piśmie, zaś o fakcie przekazania podania należy zawiadomić wnoszącego to podanie.
Powyższe w ocenie organu odwoławczego przemawia za umorzeniem postępowania pierwszej instancji na podstawie art. 105 k. p. a. w związku z art. 144 k. p. a.
K. G. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2011 r.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.
W złożonym do akt na rozprawie piśmie z dnia 17 października 2011 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że podstawą prawną rozstrzygnięcia sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. powinien być art. 134 zdanie pierwsze k. p. a., a organ powinien dodatkowo poinformować stronę o przekazaniu sprawy staroście. Ponadto zaznaczono, iż treść wystąpienia skarżącego nie wskazywała na to, że kwestionuje on rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna i prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Prawidłowo wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że w dacie wydania przez Wójta Gminy C. postanowienia o przekazaniu podania skarżącego do organu właściwego do jego rozpatrzenia obowiązywał znowelizowany ustawą z dnia 3 grudnia 2010r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 6, poz.
18) art. 65 §1 k.p.a. Zgodnie z nowym brzmieniem tego przepisu jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie.
Skoro zatem znowelizowany przepis art. 65§1 nie przewiduje w ogóle wydania postanowienia w przedmiocie przekazania podania do organu właściwego, to jest jednoznaczne z tym, że w sprawie niniejszej brak było przedmiotu zaskarżenia, a zażalenie skarżącego było w istocie zażaleniem niedopuszczalnym. Trafnie zatem podniósł pełnomocnik skarżącego, iż Kolegium powinno swoje rozstrzygnięcie oprzeć na art. 134 k.p.a. stwierdzając niedopuszczalność zażalenia. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać bowiem z przyczyn przedmiotowych obejmujących przypadki braku przedmiotu zaskarżenia.
W myśl przepisu art. 134 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Uprawnienia takiego nie może również kreować błędne pouczenie udzielone w tym zakresie skarżącemu przez organ pierwszej instancji.
Zażalenie skarżącego było bowiem w istocie zażaleniem niedopuszczalnym.
Organ drugiej instancji winien zatem stwierdzić niedopuszczalność wniesionego przez skarżącego zażalenia na podstawie przepisu art. 134 k.p.a.
Merytoryczne zaś rozpoznanie niedopuszczalnego zażalenia stanowi rażące naruszenie prawa. Z powyższych względów należało na podstawie przepisu art.145 § 1 ust. orzec jak w sentencji.
W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie należało wyeliminować z obrotu prawnego.
Rozpoznając sprawę ponownie organ uwzględni ocenę prawną i wskazania wynikające z niniejszego wyroku.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku na podstawie art. 250 powyższej ustawy w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) oraz art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.).