Uzasadnienie
Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...].11.2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] uchylił decyzję Starosty W. z dnia [...].06.2010 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Starosta w uchylonym rozstrzygnięciu postanowił nie zmieniać danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących właściciela działek położonych w obrębie [...] M., o numerach [...] i [...], czyli Gminy Miasta M. oraz nr [...], czyli Skarbu Państwa - użytkownik Gmina M..
Organ odwoławczy, mając na uwadze odmienne akty będące podstawą ujawnienia wpisów własności przedmiotowych działek w ewidencji gruntów oraz inne podmioty będące stronami postępowania uznał, iż wniosek B. P. o dokonanie żądanych zmian w ewidencji nie pozwalał na prowadzenie jednego postępowania administracyjnego. Organ odwoławczego wskazał, że podstawą ujawnienia jako właściciela działek [...] i [...] Gminy Miasta M. była decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].04.2001 r., stwierdzająca nabycie ich własności z mocy prawa, natomiast działki nr [...] przez Skarb Państwa - decyzja Naczelnika Miasta M. nr [...] z dnia [...].02.1976 r. o przejęciu na własność Państwa gospodarstwa rolnego położonego w M., stanowiącego na podstawie aktu własności ziemi własność S. R..
W ocenie Wojewódzkiego Inspektora okoliczności te mogą prowadzić do odmiennego sposobu rozpatrzenia obu spraw. Podniósł nadto, iż Starosta W., jako organ gospodarujący nieruchomościami Skarbu Państwa został pominięty w tym postępowaniu. Zdaniem organu odwoławczego, należy wyjaśnić, czy decyzja nr [...] z dnia [...].02.1976 r. podlegała wykonaniu oraz kiedy jako użytkownik działki nr [...] wpisana została Gmina Miasta M..
We wniesionej skardze, podobnie jak i uprzednio w odwołaniu B. P. zarzucił bezpodstawne nieujawnienie jako właścicieli przedmiotowych działek następców prawnych S. R. vel R.. W jego ocenie, decyzja Naczelnika Miasta M. nr [...] z dnia [...].02.1976 r. była niewykonalna. Jej klauzula ostateczności przystawiona w sposób nieuprawniony w 2000 r. upoważniała jedynie do złożenia wniosku o rentę w ZUS. Dopiero wówczas decyzja ta stałaby się wykonalna. Nie wiadomo, czy decyzja ta została właścicielce doręczona. Dlatego też, w ocenie skarżącego, Gmina Miasta M. nie mogła zostać skutecznie uwłaszczona na gruntach nie stanowiących własności Skarbu Państwa, a będących własnością prywatną.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga nie została oparta na uzasadnionych podstawach.
Należy zauważyć, iż postępowanie prowadzone przez Starostę W. w sposób uprawniony obejmowało cały wniosek B. P. o wprowadzenie żądanych zmian w ewidencji gruntów. Dla stanu prawnego wszystkich tych nieruchomości podstawowe znaczenie miała decyzja Naczelnika Miasta M. nr [...] z dnia [...].02.1976 r. o przejęciu na własność Państwa gospodarstwa rolnego, położonego w M., stanowiącego na podstawie aktu własności ziemi własność S. R.. Na jej podstawie jako właściciel wszystkich tych działek wpisany został Skarb Państwa. Wówczas działki te zapisane były w rejestrze ewidencji gruntów miasta M. pod numerami [...] oraz [...], następnie doszło do ich podziałów, a ostatecznie odnowienia ewidencji gruntów, zmieniającej ich numerację i powierzchnię i wprowadzającej stan aktualny.
Dokonanie żądanych w tej sprawie zmian w ewidencji gruntów i budynków może być następstwem ostatecznego wzruszenia decyzji przejmującej działki na rzecz Skarbu Państwa i jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżący czyni takie starania, inicjując zmierzające do tego postępowania administracyjne. Ustalenia w zakresie wykonalności decyzji Naczelnika Miasta M. nr [...] z dnia [...].02.1976 r. mają podstawowe znaczenie w sprawie. Decyzja ta stała się bowiem także podstawą uwłaszczenia Gminy na znacznej części tych działek.
Mając zatem na uwadze, iż w rozpatrywanej sprawie mogło się toczyć jedno postępowanie administracyjne odnośnie wszystkich objętych wnioskiem działek, Sąd nie podziela w tym zakresie argumentacji przyjętej przez organ odwoławczy. Mając nadto na uwadze, że organem I instancji był w tej sprawie Starosta W. niezrozumiały staje się zarzut niepowiadomienia go o toczącym się postępowaniu odnośnie działki nr [...]. Należy jednakże mieć na uwadze, iż w myśl art. 134 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności, z tej też przyczyny skargę należało oddalić. Nie ulega bowiem wątpliwości, że decyzja kasatoryjna organu odwoławczego jest w gruncie rzeczy korzystna dla skarżącego B. P.. Skasowała ona bowiem decyzję odmowną Starosty W. z dnia [...].06.2010 r. i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Nie jest też w ocenie Sądu, dotknięta tego rodzaju wadą, która by skutkowała koniecznością stwierdzenia jej nieważności. Istotną okolicznością jest także fakt, iż jedynym skarżącym w tej sprawie był właśnie B. P..
Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.