Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2014r. Nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska - po rozpatrzeniu zażalenia P.C. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...]. z dnia [...] grudnia 2013r. znak [...] o umorzeniu postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zachodniej obwodnicy miasta [...] w ciągu drogi krajowej nr [...] na odcinku Z. - węzeł [...]według wariantu podstawowego, a na odcinkach od km [...]+[...]do km [...]+-[...]według wariantu [...] oraz od km [...]+[...]do km [...]+[...]wg wariantu [...] – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym.
Decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007r. ustalono środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zachodniej obwodnicy miasta [...] w ciągu drogi krajowej nr [...]. Wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem powyższej decyzji złożył P.C. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tejże decyzji w trybie art. 152 § 1 K.p.a.
RDOŚ w [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji środowiskowej, a GDOŚ postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie RDOŚ w [...]. Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2013r. sygn. akt IV SA/Wa 454/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił powyższe postanowienia GDOŚ i RDOŚ w [...].
Z kolei postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [....] z dnia [...] czerwca 2007r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zachodniej obwodnicy miasta [...] w ciągu drogi krajowej nr [...] zostało zakończone decyzją RDOŚ w [....] z dnia [...] sierpnia 2013r., którą GDOŚ decyzją z dnia [...] listopada 2013r. znak [...] uchylił i w tym zakresie orzekł co do istoty
Mając powyższe na uwadze postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013r. RDOŚ w [...] umorzył w trybie art. 105 K.p.a. postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Organ wskazał, że wobec tego, iż postępowanie wznowieniowe zostało zakończone decyzją ostateczną brak podstaw do rozstrzygania co do prawdopodobieństwa uchylenia decyzji środowiskowej w wyniku wznowienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył P.C. podnosząc, że RDOŚ powinien kierować się prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 12 czerwca 2013r. sygn. akt IV SA/Wa 454/13, nie zaś inną decyzją administracyjną.
Rozpoznając zażalenie i wydając zaskarżone postanowienie GDOŚ zwrócił uwagę na brzmienie art. 153 P.p.s.a. ale uznał, że zmieniły się okoliczności faktyczne, bowiem w dniu orzekania przez RDOŚ w [...] postępowanie w przedmiocie wznowienia zostało już zakończone ostateczną decyzją i brak było podstaw do orzekania w trybie art. 152 § 1 K.p.a. Organ w tej sytuacji uznał, że bezprzedmiotowe jest orzekanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji środowiskowej. Brak jest bowiem podstaw do orzekania w zakresie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w wyniku wznowienia.
Skargę na powyższe postanowienie wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P.C. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 105 § 1 K.p.a.
Podniósł, że organ kierował się wydaniem ostatecznej decyzji w sprawie wznowienia postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań, tymczasem decyzja ta nie jest prawomocna bowiem skarżący złożył na nią skargę do WSA w Warszawie (sygn. akt IV SA/Wa 206/14).
W odpowiedzi na skargę organ orzekający wniósł o jej oddalenie.
Wyrokiem z dnia 27 maja 2014r. sygn. akt IV SA/Wa 206/14 WSA w Warszawie uchylił decyzję wydaną w postępowaniu wznowieniowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając sprawę zważył, co następuje
Skarga podlega uwzględnieniu bowiem zaskarżone postanowienie narusza przepisy postępowania regulujące kwestie wznowienia postępowania administracyjnego, choć w chwili wydawania zaskarżonego orzeczenia okoliczność uzasadniająca jego uchylenie nie istniała.
Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1b) P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania.
W rozpatrywanej sprawie GDOŚ oparł swoje rozstrzygnięcie o decyzję wydaną w postępowaniu o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zachodniej obwodnicy miasta [...] w ciągu drogi krajowej nr [...]. Mianowicie ze względu na zakończenie ostatecznym rozstrzygnięciem postępowania wznowieniowego organ uznał, że bezprzedmiotowe jest prowadzenie postępowania wpadkowego, wynikającego z tego nadzwyczajnego trybu tj. rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji środowiskowej. Decyzja owa tj. decyzja GDOŚ z dnia [..] listopada 2013r. znak [...] została uchylona wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 27 maja 2014r. sygn. akt IV SA/Wa 206/14. Wyrok ów w dacie zamknięcia rozprawy w niniejszej sprawie był prawomocny. Z tego względu zdaniem Sądu ziściła się przesłanka wznowieniowa określona w art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. Przepis ten stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja (odpowiednio postanowienie) została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie Sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.
Skoro decyzja kończąca postępowanie wznowieniowe została uchylona, a ze względu na nią organ umorzył postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji środowiskowej, konieczne było zastosowanie art. 145 § 1 pkt 1b) P.p.s.a.
Z powyższych względów należało zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu I instancji (art. 135 P.p.s.a.) uchylić jako wydane z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania. O kosztach nie orzeczono ze względu na brak wniosku uprawnionego podmiotu. Pkt 2. wyroku znajduje uzasadnienie w art. 152 P.p.s.a.