Uzasadnienie
Z. C. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2010 r. zawarł wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.
W nadesłanym w dniu 12 lipca 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) formularzu PPF skarżący wskazał, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania skarżącego jest renta inwalidzka w wysokości 653,58 zł netto miesięcznie. Skarżący oprócz ½ udziału we własności niewykończonego domu jednorodzinnego o pow. 110 m2 i ½ udziału we własności działki o pow. 600 m2, na której usytuowany jest dom, nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Wśród miesięcznych wydatków koniecznych wnioskodawca wymienił: opłatę za wodę w wysokości 60 zł, opłatę za wywóz nieczystości w wysokości 35 zł, opłatę za energię elektryczną w wysokości 100 zł, za opał w wysokości 150 zł oraz lekarstwa i leczenie w wysokości 35 zł. Pozostałą cześć z uzyskiwanego dochodu- 273, 58 zł wnioskodawca przeznacza na wyżywienie i odzież.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy.
Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, a zatem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu wzięto pod uwagę opisaną przez niego sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, gdyż wykazał on, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Należy mieć na uwadze, iż jedynym źródłem utrzymania wnioskodawcy jest renta inwalidzka w 752,29 zł brutto miesięcznie (653, 58 zł netto). Znaczną część z uzyskiwanego dochodu- 380 zł, skarżący przeznacza na bieżące utrzymanie oraz leczenie. Powyższe okoliczności wskazują zatem, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Pokrycie przez skarżącego kosztów postępowania w niniejszej sprawie mogłoby bowiem skutkować niemożnością zaspokojenia jego niezbędnych potrzeb życiowych.
Z tych względów na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.