Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] marca 2005r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w W., po rozpatrzeniu zażalenia E. D., utrzymał w mocy postanowienie Wójta Gminy N. z dnia [...] stycznia 2005r. odmawiające wydania wyrysu z mapy ewidencyjnej o treści żądanej przez wnioskodawcę w odniesieniu do nieruchomości KW nr [...] oznaczonej w ewidencji gruntów obrębu M. jako działka nr [...]. W uzasadnieniu podano, że E. D. pismem z dnia [...] października 2004r. wystąpił o wydanie wyrysu działki nr ew. [...] położonej na Osiedlu N. w obrębie gruntów wsi M., gm. N., zadając przy tym, sprostowania rodzaju użytku gruntów tej nieruchomości oznaczonych w rejestrze gruntów jako " Ls " na " B ". Wnioskodawca odmówił odbioru sporządzonego wyrysu z zgodnie z danymi zawartymi w ewidencji i wobec stanowiska organu, że jego żądanie zmiany użytku w ewidencji gruntów w oparciu o przedłożone dokumenty (w tym odpis z księgi wieczystej nr [...]) nie może być uwzględnione wniósł o wydanie decyzji administracyjnej odmawiającej wydania wyrysu zgodnie z jego wnioskiem..
Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 218 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie (wyrys, wypis), gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez niego ewidencji, rejestrów, bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. W operacie w ewidencji gruntów sporna działka nr [...] jako użytek leśny ("Ls") została sklasyfikowana na podstawie orzeczenia Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. z dnia [...] sierpnia 1963r. W świetle tego żądanie E. D. wydania wyrysu w oparciu o inne dane, niż ujawnione w ewidencji gruntów nie znajduje uzasadnienia. Zaznaczono nadto, że wniosek zainteresowanego o zmianę użytku z "Ls" na "B" był przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2003r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy N. z dnia [...] stycznia 2003r. odmawiającą zmiany użytków w ewidencji gruntów, w stosunku do której obecnie toczy się postępowanie sądowoadministracyjne.
W skardze na powyższe postanowienie E. D. podniósł zarzut naruszenia art. 217 § 2 pkt 2, art. 218 § 2, art. 220 § 1 i art. 220 § 2 kpa oraz przepisów § 44 pkt 2 i § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) i wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 156 § 1 pkt 5 i 7 kpa oraz o nakazanie wydania wyrysu geodezyjnego z oznaczeniem rodzaju użytku zgodnego przedstawionymi przez niego dokumentami urzędowymi, tj. odpisem z księgi wieczystej Kw. Nr [...], z którego wynika, że sporna nieruchomość jest działką budowlaną.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podnosząc te same argumenty co w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył,co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. o Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Jego kontrola ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu administracyjnego.
Zgodnie z art. 217 kpa zaświadczenie jest urzędowym poświadczeniem określonych faktów lub stanu prawnego. Wynika z tego, że organ administracyjny może odmówić wydania zaświadczenia m.in. w sytuacji, gdy wnoszący podanie żąda potwierdzenia okoliczności faktycznych lub stanu prawnego, które nie wynikają z ewidencji i rejestrów lub innych danych będących w posiadaniu tego organu (art. 218 § 1 k.p.a. a contrario) albo gdy żąda poświadczenia nieprawdy. W każdej z powyższych sytuacji postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia jest zgodne z prawem. W rozpatrywanej sprawie chodzi o potwierdzenie faktów i stanu prawnego wynikającego z prowadzonego przez organy administracyjne rejestru publicznego - ewidencji gruntów i budynków (aktualną podstawę prawną do prowadzenia rejestru publicznego - ewidencji gruntów i budynków stanowi art. 20-26 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (j.t.
Dz. U. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) oraz wydane na podstawie art. 26ust. 2 cytowanej ustawy rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków).
Zaświadczenie poświadcza tylko określony stan prawny, który został już uprzednio ustalony odpowiednim aktem prawnym. W niniejszej sprawie chodzi o stan wprowadzony do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego w 1963 roku na podstawie orzeczenia Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. z dnia [...] sierpnia 1963r., którym działka nr [...], stanowiąca własność skarżącego została sklasyfikowana jako grunt leśny "Ls". A to oznacza,że inne zaświadczenie niż te, które zostało sporządzone przez organy dla skarżącego, a więc zaświadczenie zgodne z żądaną przez skarżącego treścią będzie mogło być wydane dopiero po dokonaniu ewentualnych zmian w ewidencji gruntów w wyniku postępowania o zmianę klasyfikacji gruntu spornej działki z gruntu leśnego na działkę budowlaną (por. art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne).
Strona skarżąca ubiega się o zaświadczenie o żądanej przez siebie treści ze względu na swój interes prawny związany uaktualnieniem zapisów zawartych w Księdze wieczystej nr [...] urządzonej dla działki nr [...], co do miejsca jej położenia oraz uzupełnienia numeru ewidencyjnego, a nadto z tego względu,że w księdze wieczystej widniej zapis, iż przedmiotowa działka jest działką budowlaną.
Tymczasem drogą zaświadczenia nie można dokonać zmiany klasy użytku gruntów spornej działki, a tylko można potwierdzić, to co jest aktualnie wpisane w rejestrze publicznym - ewidencji gruntów.
Ewidencja gruntów jest bowiem publicznym rejestrem obejmującym dane o gruntach wynikające z odpowiedniej dokumentacji urzędowej (por. art. 20 ust.l i art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 30 ust.l rozporządzenia Ministra Rozwoju regionalnego I budownictwa z dnia 29 marca 2001r. (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Zmian w ewidencji dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, a także innych altów normatywnych. Z powyższego wynika, iż podstawą zmian w ewidencji w żadnym razie nie mogą stanowić zapisy ujawnione w księdze wieczystej urządzonej dla spornej działki nr [...], a wręcz odwrotnie to dane zawarte w ewidencji stanowią podstawę do zmiany treści księgi wieczystej, która powinna być zgodna z danymi zawartymi w ewidencji gruntów.
Dlatego też Sąd stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym i faktycznym istniejącym w ewidencji gruntów nie można wydać skarżącemu zaświadczenia o żądanej przez niego treści.
Skoro zaskarżone postanowienie Wojewody [...] i utrzymane przez nie w mocy postanowienie Wójta Gminy N. z dnia [...] stycznia 2005r r. nie naruszają prawa, należało na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - skargę oddalić.