Uzasadnienie
W piśmie z dnia 9 marca 2015 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego S. T., wniósł za pośrednictwem organu skargę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomości oznaczone jako działki nr [...] o pow. 0,5396 ha, nr [...] o pow. 0,0065 ha i nr [...] o pow. 0,0977 ha z obrębu O., gm. O. Składając skargę profesjonalny pełnomocnik radca prawny S. T. dołączył do niej pełnomocnictwo z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] udzielone mu przez Dyrektora Oddziału M. N. działającego w oparciu o pełnomocnictwo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], nie dołączając zaś pełnomocnictwa udzielonego Dyrektorowi Oddziału M. N. przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...].
Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 31 lipca 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącego radcę prawnego S. T. do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynikały umocowanie Dyrektora Oddziału M. N. do udzielenia pełnomocnictwa radcy prawnemu S. T., tj. pełnomocnictwa Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...].
W odpowiedzi na to wezwanie przy piśmie z dnia 18 sierpnia 2015 r. nadesłane zostało pełnomocnictwo z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] udzielone radcy prawnemu S. B. przez Dyrektora Oddziału M. N. działającego w oparciu o pełnomocnictwo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...]. Pełnomocnictwa z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], na które powołuje się Dyrektor Oddziału, udzielając dalszego pełnomocnictwa, jednak nie nadesłano.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji zawartej w art. 37 § 1 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Z powyższych przepisów wynika, że pełnomocnik strony może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie wykonał wezwania Sądu i nie uzupełnił braków formalnych skargi, gdyż nie nadesłał pełnomocnictwa Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], na które powołuje się Dyrektor Oddziału M. N. w udzielonym radcy prawnemu S. T. pełnomocnictwie z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do jej wniesienia i działania w postępowaniu przed sądem administracyjnym w imieniu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad.
Również prawidłowego wykonania zarządzenia Sądu nie stanowi nadesłane pełnomocnictwo z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] udzielone radcy prawnemu S. B. przez Dyrektora Oddziału M. N. działającego w oparciu o pełnomocnictwo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], ponieważ także i tym razem pełnomocnictwa z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], na które powołuje się Dyrektor Oddziału, udzielając dalszego pełnomocnictwa, nie nadesłano. Zatem pełnomocnik skarżącego nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braku formalnego skargi polegającego na złożeniu pełnomocnictwa Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi w jego imieniu i reprezentowania go w niniejszej sprawie, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy skutkuje odrzuceniem skargi, bowiem jako profesjonalny pełnomocnik – będący radcą prawnym – ze względu na posiadane kwalifikacje zawodowe i wiedzę prawniczą oraz doświadczenie życiowe, powinien mieć świadomość wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych oraz wiedzieć i potrafić przewidzieć grożące konsekwencje związane z ujemnymi skutkami w zakresie postępowania sądowego będącymi wynikiem zaniechania dokonania w ustawowym terminie nałożonych obowiązków formalno-procesowych.
Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi na mocy art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.