Uzasadnienie
A. Z. w skardze z dnia 24 marca 2017 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania strychu nieużytkowego na pomieszczenia mieszkalne Domu Pomocy Społecznej w B. wraz z jego przebudową zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, gdyż umożliwi przystąpienie przez inwestora do wykonania robót budowlanych i przebudowy strychu budynku, przypuszczalnie bez konieczności występowania o pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). O możliwości przyznania ochrony, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a, nie decyduje rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, ale to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w graniach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona strony, przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może polegać na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje.
Udzielenie stronie postępowania sądowego ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., zależy od wystąpienia potencjalnego zagrożenia powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jako następstwa wykonania zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez sąd. Oznacza to, że skarżąca obowiązana jest wskazać takie okoliczności, które mogą uzasadniać przyjęcie, iż wykonanie określonej decyzji może spowodować takie następstwa, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie jest wobec tego wystarczające powołanie się przez skarżącą na to, że inwestor w obecnym stanie prawnym przypuszczalnie będzie mógł przystąpić do wykonania robót budowlanych polegających na przebudowie strychu sąsiedniego budynku bez konieczność występowania o pozwolenia na budowę. Skarżąca powołuje się bardzo ogólnie na to, że mogą powstać trudne do odwrócenia skutki, jeżeli inwestycja zostanie zrealizowana i konieczne jest wstrzymanie inwestycji już na etapie decyzji o warunkach zabudowy.
Takie ogólnikowe twierdzenia strony są niewystarczające dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto, odnosząc się do argumentów skarżącej, że odwrócenie skutków realizacji inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania strychu nieużytkowego na pomieszczenia mieszkalne wraz z jego przebudową byłoby kosztowne i niezwykle utrudnione, należy zwrócić uwagę, iż realizacja inwestycji przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny obciąża ryzykiem inwestora.
Wobec powyższego należy uznać, że brak jest podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.