Uzasadnienie
W dniu 29.12.2009r. E. D. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie domu jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...] W. Prezydent W. decyzją nr [...] z dnia [...].08.201 Or. ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla tej inwestycji.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył E. D. podnosząc m.in, że wyznaczenie linii zabudowy od strony ul. [...] w odległości [...] m od granicy działki, powoduje, że do zabudowy pozostaje wąski i długi pas o szerokości [...] m, ponieważ pas o szerokości [...] m od południowej granicy przedmiotowej działki dla ścian z otworami okiennymi wyłączają przepisy prawa. Na dwóch sąsiednich działkach przy ul. [...] występuje bardzo wysoka zabudowa w ostrych granicach działki, ograniczająca dopływ światła.
Decyzją nr [...] z dnia [...].05.2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Zarząd [...] W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2011r. Nr [...] ustalił następujące warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla przedmiotowej inwestycji:
* nieprzekraczalna linia zabudowy wg załącznika nr 1 do decyzji, * wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy projektowanej i istniejącej w stosunku do powierzchni działki /terenu inwestycji do [...],
- - szerokość elewacji frontowej projektowanego budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej: do [...] m,
* wysokość elewacji frontowych budynków do [...] m,
* geometria dachu - dach płaski lub wielospadowy, spadek dachu do [...] ° * wysokość do kalenicy budynków do [...] m, 1
* dopuszcza się usytuowanie planowanego budynku bezpośrednio przy granicy lub w odległości [...] m od granic działki.
* ewentualne ogrodzenia powinny być projektowane jako ażurowe z podmurówką o maksymalnej wysokości [...] m. o łącznej wysokość [...] m. Wyklucza się ogrodzenia z odlewów betonowych oraz imitacje materiałów.
Dodatkowo wskazano, iż szczegółowe usytuowanie planowanego obiektu rozstrzygnięte zostanie na etapie pozwolenia na budowę, w oparciu o Prawo Budowlane z dnia 7 lipca 1994r. Dz. U z 201 Or. Nr 243, poz. 1623) oraz przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz Rozporządzenie z dnia 7 kwietnia 2004r. zmieniające Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U Nr 109 z 12 maja 2004r.).
Od decyzji odwołał się F. M. podnosząc, że linia zabudowy, ze względu na przebiegający rurociąg gazowy, ustalona została z pogwałceniem prawa budowlanego i nie zachowaniem bezpieczeństwa sąsiadów. Ponadto stwierdził, że jako sąsiad nie wyraża zgody na usytuowanie budynku przy granicy działki w odległości [...] m. Wskazał również, iż na działce nr [...] nie znajduje się od 2 lat żaden budynek.
Odwołanie zostało uzupełnione pismem z dnia 14 października 2011r. w którym odwołujący wskazał, iż domaga się zmiany zapisu decyzji dotyczącego usytuowania planowanej inwestycji bezpośrednio przy granicy działki lub w odległości [...] m od niej. O ile bowiem granica działki oznaczona w decyzji literami A-B,B-C,C-D i E-D na odcinku E-D częściowo posiada przy granicy budynek garażowy, to w tej części gdzie nie ma tegoż budynku nie powinno być dopuszczonej zabudowy w granicy. Ponadto wskazał, że dopuszczenie na działce o szerokości [...] m zabudowy o szerokości elewacji frontowej do [...] m powoduje, iż pozostaje jedynie [...] m. W sytuacji zatem gdy nieprzekraczalna linia zabudowy od strony granicy działki A-B nakazuje usytuowanie budynku w odległości [...] m, to planowany budynek usytuowany zostanie w odległości w konsekwencji [...] m albo w granicy z działką E-D. Uniemożliwi to w przyszłości możliwość zagospodarowania odwołującemu jego działki poprzez ewentualną jej rozbudowę, jak również spowoduje zacienienie jego działki. Powyższe narusza zaś zasadę dobrego sąsiedztwa.
Decyzją z dnia [...] marca 2012r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania F. M. od decyzji Zarządu [...] W. nr [...] z dnia [...].08.2011 r. ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na działce nr ew. [...] w obrębie [...] położonych przy ul. [...] na terenie [...] w
W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji przedstawiając stan faktyczny i prawny sprawy organ przywołał treść art. 59 ust. 1 i 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Podkreślił, że ustawa o planowaniu przestrzennym zobowiązała ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej do ustalenia w drodze rozporządzenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku planu miejscowego, zgodnie zaś z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588) organ administracji wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków wymienionych w cytowanym wyżej art. 61 ust. 1-5 ustawy (3 ust. 1 rozporządzenia) i wymagań dotyczących ustalania: 1) linii zabudowy, 2) wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, 3) szerokości elewacji frontowej, 4) wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki, 5) geometrii dachu (kąta nachylenia, wysokości kalenicy i układu połaci dachowych).
W przedmiotowej sprawie w ocenie organu po przeprowadzeniu analizy obszaru i prawidłowym wyznaczeniu granic obszaru analizowanego organ I instancji ustalił, warunki zabudowy dla planowanej inwestycji. Odnosząc się zaś do zarzutów podniesionych w odwołaniu stwierdził, iż decyzja w sposób wystarczający precyzuje warunki, jakie należy, spełnić przed uzyskaniem pozwolenia na budowę.
Orzecznictwo sądów administracyjnych stoi na stanowisku, iż wszelkie techniczne zagadnienia dotyczące planowanej inwestycji nie są przedmiotem postępowania o Sygn. akt IV SA/Wa 1048/12 ustalenie warunków zabudowy. Po dokonaniu analizy akt sprawy i treści zaskarżonej decyzji skład orzekający uznał, że brak jest podstaw do odmowy ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, jak również do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2012r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. M. i F. M. zaskarżając ją w całości oraz podnosząc:
naruszenie prawa materialnego- art. 59 ust 1, art. 60 oraz 61 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm.) poprzez niewłaściwe zastosowanie powołanych w podstawie decyzji z dnia [...].08.2011 r. przepisów, naruszających uzasadniony interes skarżących, w sytuacji gdy utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji ze szkodą dla skarżących będzie miało wpływ na dalsze postępowanie, gdyż decyzja ta będzie stanowić podstawę dla przyszłej decyzji o pozwoleniu na budowę, naruszenie prawa materialnego art. 59 ust 1, art. 60 oraz 61 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm) poprzez niewłaściwe ich zastosowanie w wyniku uznania, że analiza cech zabudowy i zagospodarowania terenu wykazała, że zostały spełnione przesłanki na ustalenie warunków zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr. 75, poz. 690 z późn. zm.), podczas gdy nie został uwzględniony fakt, iż zamierzona inwestycja polegająca na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, narusza uzasadniony interes skarżących, naruszenie prawa materialnego art. 7 i 8 k.p.a poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego pod kątem zbadania uciążliwości planowanej inwestycji i jej wpływu na nieruchomości sąsiednie, a przez to załatwienie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu skarżących oraz nieprzeprowadzenie postępowania w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli od organów administracji oraz ich świadomość i kulturę prawną, naruszenie prawa materialnego § 12 ust 2 w zw. z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr. 75, poz. 690 z późn.
Sygn. akt IV SA/Wa 1048/12 zm.) poprzez dopuszczenie sytuowania budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 w odległości [...] m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, precyzując w sposób wystarczający warunki, jakie należy spełnić przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, przekraczając tym samym kompetencje organu na etapie ustalania warunków zabudowy w zakresie precyzyjnego ustalenia, jaka ma być odległość budynku od granicy działki sąsiedniej,
- 5. nieprawidłową ocenę zaskarżonej decyzji poprzez zastosowanie art. 127 § 2 k.p.a. w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a.,
- 6. wady prawne zaskarżonej decyzji, gdyż w jej uzasadnieniu SKO nie odniósł się szczegółowo do twierdzeń skarżących zawartych w odwołaniu, wręcz je pomijając bez wskazania przyczyn, a które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy,
- 7. naruszenie przepisów postępowania gdyż SKO, jako organ odwoławczy niepoprawnie ocenił zebrane dowody i na ich podstawie dokonał nietrafnych ustaleń faktycznych oraz przeprowadził nie w pełni prawidłowe rozważania prawne.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wnieśli o:
- 1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.
- 2. zasądzenie solidarnie na rzecz skarżących kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa prawnego.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, iż w decyzji SKO stwierdziło m. in., iż dopiero na etapie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę następuje uszczegółowienie inwestycji budowlanej poprzez rozstrzygnięcie szczegółowe kwestii dotyczących sposobu zagospodarowania działki inwestorów i wpływu planowanej przez nich inwestycji na sposób korzystania z nieruchomości sąsiednich oraz, że "Na etapie ustalania warunków zabudowy, organ nie ma kompetencji do przesądzania, jaka precyzyjnie ma być odległość budynku od granicy sąsiedniej działki budowlanej." Tymczasem w decyzji organu I instancji utrzymanej w mocy przez SKO ustalono m.in. geometrię dachu jako dach płaski lub wielospadowy ze spadkiem do [...]° oraz dopuszczono usytuowanie planowanego budynku bezpośrednio przy granicy lub w odległości [...] m od granic działki.
Zgodnie zaś z § 12 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać Sygn. akt IV SA/Wa 1048/12 budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr. 75, poz. 690 z późn. zm.)- sytuowanie budynku w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy, dopuszcza się w odległości [...] m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Aktualnie brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tego terenu, projekt jest na etapie uzgadniania.
Tym samym zaskarżona decyzja SKO z dnia [...] marca 2012r. i poprzedzająca ją decyzja Zarządu [...] W. nr [...] z dnia [...].08.2011 r. przesądzają, jaka precyzyjnie ma być odległość budynku na działce Nr ew. [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] i ul [...] na terenie [...] w W. od granicy sąsiedniej działki budowlanej, której współwłaścicielami są skarżący. Odległość ta w przypadku sytuowania na działce Nr ew. [...] z obrębu [...] budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę granicy z działką skarżących może być w odległości [...] m od granicy, ale nie można wykluczyć, że może być w ostrej granicy lub w odległości od [...] m od granicy do [...] m od granicy. Tak więc dopuszczenie możliwości usytuowania planowanego budynku bezpośrednio przy granicy z działką skarżących, przy dopuszczeniu dachu wielospadowego, spadek dachu do [...]° spowoduje dodatkowo, że wody opadowe z dachu będą spływały na działkę skarżących, jako działkę sąsiednią, naruszając interesy osób trzecich, jakimi są skarżący i ograniczając możliwości zagospodarowania tej działki, jako działki sąsiedniej.
Tym samym decyzje te nie zawierają w dostateczny sposób wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, w tym i w zakresie "dostępu do światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi" (pkt 2),co powoduje, że w toku postępowania w przedmiocie warunków zabudowy interes skarżących nie został w dostateczny sposób zabezpieczony.
W przypadku więc pozostawienia w/w decyzji organów administracji w obrocie prawnym, interes prawny skarżących może ulec naruszeniu. Znajduje to potwierdzenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na str. 3, gdy SKO stwierdza, "iż decyzja w sposób wystarczający precyzuje warunki, jakie należy spełnić przed uzyskaniem pozwolenia na budowę.", co jest w sprzeczności z sentencją zaskarżonej decyzji SKO.
W tym więc zakresie zaskarżona decyzja SKO z dnia [...] marca 2012r. i poprzedzająca ją decyzja Zarządu [...] W. nr [...] z
Sygn. akt IV SA/Wa 1048/12 dnia [...].08.2011 r. wykraczają poza "wytyczenie podstawowych, ogólnych kierunków projektowanej inwestycji budowlanej" jak to przedstawia SKO w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] marca 2012r., i jest sprzeczne z sentencją powołanego w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2008r., II OSK 251/07. Zdaniem skarżących SKO dokonało w tym zakresie błędnej wykładni w/w przepisu. W tym zakresie zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2012r. i poprzedzająca ją decyzja Zarządu [...] W. nr [...] z dnia [...].08.2011 r. naruszają prawo materialne w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Należy zaznaczyć, iż skarżący nie wnoszą zastrzeżeń w przypadku gdyby organy administracyjne w toku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustaliły usytuowanie budynku na działce Nr ew. [...] z obrębu [...] w odległości od granicy sąsiedniej działki budowlanej stanowiącej współwłasność skarżących w odległości od granicy nie mniejszej niż [...] m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy lub [...] m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy, stosownie do dyspozycji § 12 ust. 1 pkt. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr. 75, poz. 690 z późn. zm.).
Skarżący podnieśli też, że SKO jako organ odwoławczy niepoprawnie ocenił zebrane dowody i na ich podstawie dokonał nietrafnych ustaleń faktycznych oraz przeprowadził nie w pełni prawidłowe rozważania prawne. W konsekwencji istnieją podstawy do podniesienia zarzutu naruszenia przepisów postępowania.
Zaskarżona decyzja posiada też wady prawne, gdyż w jej uzasadnieniu SKO nie odniósł się szczegółowo do twierdzeń skarżących zawartych w odwołaniu, wręcz je pomijając bez wskazania przyczyn, a które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zdaniem skarżących ustalając granice obszaru analizowanego organ pierwszej instancji wydając decyzję nr [...] z dnia [...].08.2011 r. ustalającą warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na działce Nr ew. [...] w obrębie [...] położonej przy Ul. [...] na terenie [...] w W., winien wnikliwie ocenić, czy w Sygn. akt IV SA/Wa 1048/12 celu ustalenia wymagań dla wnioskowanej zabudowy w zakresie warunków, o jakich mowa w art. 61 ust. 1-5 p.z.p. wystarczające jest określenie granic obszaru analizowanego w minimalnej wymaganej prawem odległości, czy też ze względu na istniejące w sąsiedztwie inwestycji warunki zagospodarowania terenu, konieczne jest wyznaczenie granic tegoż terenu w większej odległości. Uszło to jednak uwadze Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej w dalszej części P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane ustawie. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji i w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa wyeliminowanie takiego aktu z obrotu prawnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.)
Dokonana według powyższych kryteriów analiza zaskarżonej decyzji wskazuje, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Oceniając zaskarżoną decyzję Sąd uznał, iż została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, co mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.
W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2011r. Nr [...], którą ustalono warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, na Sygn. akt IV SA/Wa 1048/12 działce nr ew. [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] na terenie [...] poprzez określenie:
* nieprzekraczalnej linii zabudowy wg załącznika nr 1 do decyzji * wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy projektowanej i istniejącej w stosunku do powierzchni działki /terenu inwestycji do [...],
- - szerokości elewacji frontowej projektowanego budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej: do [...] m,
* wysokości elewacji frontowych budynków do [...] m,
* geometrię dachu - dach płaski lub wielospadowy, spadek dachu do [...] ° * wysokości do kalenicy budynków do [...] m.
Dopuszczono także usytuowanie planowanego budynku bezpośrednio przy granicy lub w odległości [...] m od granic działki.
Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a.) organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji. Istota dwuinstancyjności w postępowaniu administracyjnym polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy oraz szczegółowego odniesienia się do zasadności argumentów podniesionych w odwołaniu. Przepis art. 138 k.p.a. wyraźnie przyznaje organowi odwoławczemu kompetencje do merytorycznego załatwienia sprawy, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji.
Organ odwoławczy obowiązany jest zatem do uzasadnienia wydanego przez siebie rozstrzygnięcia stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. W myśl tego przepisu decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, a przez uzasadnienie faktyczne decyzji należy rozumieć wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś przez uzasadnienie prawne należy rozumieć wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Tym samym nie może on ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu I instancji, lecz obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę. Istota administracyjnego toku instancji polega bowiem na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do rozstrzygnięcia organu I instancji, przy czym kryteria kontroli podejmowanej przez organ odwoławczy nie wyczerpują się na legalności decyzji, ale obejmują także celowość, racjonalność, czy też słuszność wydanego przez organ I instancji rozstrzygnięcia (zob. np. wyrok NSA z dnia 22 marca 1996 r., sygn. akt SA/Wr 1996/95, ONSA 1997, Nr 1, poz. 35;
Sygn. akt IV SA/Wa 1048/12 wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 20 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 786/07, Lex nr 507212).
Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji z dnia [...] marca 2012r. nie wynika, aby organ odwoławczy dokonał ponownego rozstrzygnięcia sprawy w jej całokształcie.
Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ II instancji przywołał przepisy prawa, orzecznictwo oraz stwierdził cyt. iż " W przedmiotowej sprawie w ocenie organu po przeprowadzeniu analizy obszaru i prawidłowym wyznaczeniu granic obszaru analizowanego organ I instancji ustalił, warunki zabudowy dla planowanej inwestycji.." i " cyt.."Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ stwierdził, iż decyzja w sposób wystarczający precyzuje warunki, jakie należy, spełnić przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. Orzecznictwo sądów administracyjnych stoi na stanowisku, iż wszelkie techniczne zagadnienia dotyczące planowanej inwestycji nie są przedmiotem postępowania o ustalenie warunków zabudowy"...."Po dokonaniu analizy akt sprawy i treści zaskarżonej decyzji skład orzekający uznał, że brak jest podstaw do odmowy ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, jak również do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji".
Powyższe w ocenie Sądu wskazuje, że organ odwoławczy nie rozpoznał sprawy co do meritum, nie przeprowadził ponownie szczegółowej i rzetelnej jej oceny zgodnie z przywołanymi przez siebie przepisami prawa tj. art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588). Nie rozpoznał także zarzutów podniesionych przez skarżącego w odwołaniu i piśmie z dnia 14 października 2011r., stanowiącym jego uzupełnienie, w którym powołując się na § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr. 75, poz. 690 z późn. zm.) skarżący wskazywał na wiążącą moc ustaleń decyzji o warunkach zabudowy w zakresie dopuszczenia zabudowy w granicy działki lub [...] m od granicy.
Zaniechanie wyczerpującego uzasadnienia decyzji przez organ odwoławczy, w zakresie przyjętych przez organ I instancji ustaleń warunków zabudowy dla Sygn. akt IV SA/Wa 1048/12 planowanej inwestycji, w tym m.in. dla dopuszczenia (na co zwraca szczególną uwagę strona skarżąca) możliwości zabudowy bezpośrednio w granicy działki lub w odległości [...] m od niej, przy jednoczesnym wskazaniu na możliwość realizacji dachu wielospadowego ze spadkiem o wartości [...] °, stanowi o naruszeniu art. 107 § 3 k.p.a., zasady dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a), zasady przekonywania (art. 11 k.p.a) jak również zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz świadomości i kultury prawnej obywateli (art. 8 k.p.a), co mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Powyższe skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Ponownie rozpoznając sprawę Kolegium, rozpozna ją merytorycznie oraz odniesie się do zarzutów zawartych w odwołaniu i jego uzupełnieniu, a swoje stanowisko umotywuje zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł w pkt 1 o uchyleniu zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a., Ponadto stosownie do treści art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku oraz o zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania na podstawie art. 200 cyt. ustawy.