Uzasadnienie
W piśmie z dnia 19 lutego 2015 r. J. P., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia stycznia 2015 r., nr [...], która utrzymano w mocy decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] o zezwoleniu na przetrzymywanie w gospodarstwie w [...] 65 osobników gatunku [...] pod warunkami: oznakowania poprzez wszczepienie mikroczipa, poddania sterylizacji lub kastracji najpóźniej do dnia 31 grudnia 2015 r., obowiązku występowania z osobnym wnioskiem o zezwolenie na przetrzymywanie osobników, które urodą się w terminie 9 miesięcy od wydania decyzji, obowiązku uśmiercania młodych osobników, które urodzą się w wyniku przypadkowego i niedozwolonego rozrodu, obowiązku ogrodzenia miejsca przetrzymywania [...] ogrodzeniem o wysokości co najmniej 2 metry i stosowej wytrzymałości, obowiązku przetrzymywania zwierząt z zastosowaniem podwójnych zabezpieczeń przed ucieczką, podjęcia niezbędnych działań w celu schwytania zwierząt, gdy przedostaną się do środowiska przyrodniczego, obowiązku poinformowania RDOŚ o każdym przypadku ucieczki i śmierci zwierząt, prowadzenia rejestru przetrzymywanych [...].
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu skarżący podał, że zaskarżona decyzja jest pozbawiona podstaw prawnych oraz faktycznych, a warunki hodowli podyktowane przez organy są absurdalne. Skarżący wskazał, że poddanie osobników [...] przymusowej sterylizacji oraz niezwłocznego uśmiercania młodych osobników spowoduje nieodwracalne skutki. Wskazał także na ogromne koszty ogrodzenia przeszło 427362 m2 powierzchni (ponad 100 000 zł) oraz duże koszty wszczepienia mikroczipów (1105zł). Skarżący podkreślił, że również pozostałe warunki określone w zaskarżonej decyzji są bezzasadne, skoro stosowana dotychczas zabezpieczenia przez 15 lat hodowli nie pozwoliły na ucieczkę osobników.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego. Na wnioskodawcy zatem spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności.
W ocenie Sądu skarżący wykazał, że jedynie część zaskarżonej decyzji może powodować skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 Ppsa. Bezspornie wspomniane skutki wywołuje nałożony obowiązek poddanie przetrzymywanych osobników [...] sterylizacji lub kastracji oraz niezwłocznego uśmiercania młodych osobników, które urodzą się w wyniku przypadkowego rozrodu. Oczywistym jest, że wykonanie tej części decyzji spowoduje nieodwracalne skutki. Dlatego Sąd uznał za konieczne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w tym zakresie do czasu skontrolowania jej legalności.
Odnosząc się zaś co do pozostałych okoliczności podnoszonych we wniosku o wstrzymanie wykonania podkreślić należy, że skarżący uzasadnił jedynie wniosek w zakresie dotyczącym obowiązku wszczepienia mikroczipów i konieczności wykonania ogrodzenia. Wobec tego Sąd odniesie się jedynie do tych okoliczności.
Skarżący wskazał, że powyższe obowiązki wiążą się z koniecznością poniesienia znacznych nakładów finansowych. W ocenie Sądu skarżący wykazał, że konieczność wybudowania dodatkowego ogrodzenia i konieczność wszczepienia zwierzętom mikroczipów wiąże się z dużymi nakładami, które czynią hodowlę nieopłacalną. Skarżący wykazał, że tylko koszt wykonania samego ogrodzenia wyniesie ponad 100 000 zł, dlatego Sądu uznał, że zaskarżona decyzja może w tym zakresie powodować trudne do odwrócenia skutki w postaci obowiązku poczynienia znacznych nakładów finansowych.
Sąd uznał, że zaskarżona decyzja w pozostałym zakresie nie powoduje skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 Ppsa, bowiem skarżący nie wykazał istnienia okoliczności pozwalających na przyjęcie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w pozostałej części jest zasadne. Z pewnością za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji w pozostałym zakresie nie mogą przemawiać twierdzenia skarżącego, że została ona wydana bez podstaw prawnych oraz faktycznych, a warunki hodowli podyktowane przez organy są absurdalne.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cyt. powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.