Uzasadnienie
M. G. wraz ze skargą i wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z informacji zawartych we wniosku oraz z akt sprawy wynika, że skarżący choruje na [...] i obecnie przebywa w szpitalu. Jego żona oraz troje małoletnich dzieci przebywają w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców w P. Nie uzyskują dochodów, nie posiadają oszczędności ani majątku.
Postanowieniem z dnia 15 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek, zważono co następuje:
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia.
Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że skarżący wykazał, że spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Skarżący jest chory i przebywa w szpitalu, zaś jego rodzina (żona wraz z trójką małoletnich dzieci) przebywa w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców. Nie posiadają żadnego majtku, nikt z rodzinny nie uzyskuje dochodów. W tej sytuacji uznano, że skarżący wykazał, że zachodzą przesłanki, pozwalające na przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, bowiem uiszczenie kosztów sądowych mogłoby narazić go na uszczerbek utrzymania koniecznego. Ponadto odmowa przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie mogłaby uniemożliwić skarżącemu skorzystanie z przysługującego mu prawa do sądu.
Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.