Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] kwietnia 2008r. Główny Geodeta Kraju po rozpatrzeniu wniosku Z. G. utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] stycznia 2008r. w sprawie pozbawienia skarżącego uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Główny Geodeta Kraju wskazał, iż pozbawiając Z. G. uprawnień zawodowych kierował się wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] października 2007r. wydanym w sprawie sygn. akt [...], z treści którego wynika, iż skarżący dopuścił się popełnienia przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów geodezyjnych. Przestępstwa te zostały popełnione z winy umyślnej w celu osiągnięcia korzyści materialnych. Zdaniem organu prawomocny wyrok sądu skazujący Z. G. za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów geodezyjnych wiąże Głównego Geodetę Kraju i nie ma podstaw do pominięcia tego zasadniczego dowodu w sprawie, tym bardziej, że Z. G. na prośbę Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie złożył dodatkowych wyjaśnień oraz nie odpowiedział na pismo dotyczące nałożonej kary dyscyplinarnej.
Główny Geodeta Kraju podkreślił, iż "geodeta uprawniony, wykonujący samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii nie powinien naruszać z winy umyślnej zasady wiarygodności dokumentów. W przypadku naruszenia tej zasady Główny Geodeta Kraju jest zobowiązany do stosowania przepisu art. 46 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne."
W ocenie organu osoba skazana za przestępstwo dotyczące podrabiania decyzji zatwierdzających podziały nieruchomości narusza zasadę wiarygodności dokumentów, a tym samym nie może wykonywać samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii.
Skargę na powyższą decyzję wniósł Z. G. zarzucając naruszenie art. 46 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez niewłaściwą jego interpretację oraz art. 107 §3 kpa.
Zdaniem skarżącego art. 46 ust. 3 w/w ustawy nie obliguje organu do zastosowania kary pozbawienia uprawnień zawodowych, lecz stanowi, iż organem właściwym do nałożenia tego rodzaju kary jest Główny Geodeta Kraju.
Ponadto Z. G. wskazał na okoliczności, które w jego ocenie mają znaczenie dla rozstrzygnięcia, a których organ nie wziął pod uwagę. Sąd mimo możliwości prawnej, nie zastosował wobec skarżącego środka karnego w postaci zakazu zajmowania stanowiska, zakazu prowadzenia działalności gospodarczej lub zakazu wykonywania zawodu. Zdaniem skarżącego, gdyby Sąd Rejonowy uznał w sprawie sygn. akt [...], że stopień winy skarżącego jest znaczny, a społeczne niebezpieczeństwo czynu wysokie, to z pewnością zastosowałby środek przewidziany w art. 39 kodeksu karnego. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że popełnione przestępstwo dotyczyło działalności skarżącego jako urzędnika, nie wiązało się zaś bezpośrednio z wykonywaniem przez niego zawodu geodety.
Skarżący podniósł, iż do jego obowiązków pracowniczych należało kierowanie pracą Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, kontrola aktualizacji bazy informatycznej zasobu miejskiego, planowanie i nadzór nad realizacją zadań z zakresu działania ośrodka. Stwierdzone zaś nieprawidłowości polegały na niezachowaniu obowiązujących procedur związanych z załatwianiem spraw; prowadzeniem spraw które rzekomo nie wpłynęły do wydziału, nadaniem nieprawidłowych numerów na dokumentach. Skarżący podniósł, iż powyższe okoliczności, nie dają podstaw po przyjęcia, że popełnione przestępstwo miało związek z wykonywaniem zawodu geodety. W skardze podkreślano, iż organ powinien podać przesłanki, jakimi kierował się przy wyborze rodzaju kary, uwzględniając stopień zawinienia oraz rodzaj i charakter naruszenia.
W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe swoje stanowisko i argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie i prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2008r.
Dokonując oceny legalności zaskarżonych decyzji Sąd uznał, iż decyzje te zostały wydane z naruszeniem prawa.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 46 ust 3 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu w przypadku utraty zdolności do czynności prawnych przez osoby o których mowa w art. 42, albo skazania ich za przestępstwa przeciwko mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności dokumentów,
Sygn. akt. IVSA/Wa 1071/08 obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwa skarbowe oraz inne przestępstwa mające znaczenie ze względu na wykonywany zawód, Główny Geodeta Kraju w drodze decyzji orzeka o pozbawieniu uprawnień zawodowych. Z przepisu tego wynika, iż zakres podmiotowy jego stosowania jest ograniczony do osób spełniających przesłanki określone w art. 42 w/w ustawy. Zatem organ prowadząc postępowanie w sprawie pozbawienia skarżącego uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy skarżący spełniał wymogi określone w art. 42 ustawy. Analiza artykułu 42 wskazuje, iż przepis ten odnosi się do osób wykonujących samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii. W ustępie 2 tego artykułu ustawodawca sprecyzował pojęcie wykonywania tych funkcji, stwierdzając, iż przez wykonywanie samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii rozumie się:
- 1. kierowanie pracami geodezyjnymi i kartograficznymi podlegającymi zgłoszeniu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, oraz sprawowanie nad nim bezpośredniego nadzoru;
- 2. wykonywanie czynności rzeczoznawcy z zakresu prac geodezyjnych i kartograficznych, podlegających zgłoszeniu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;
- 3. pełnienie funkcji inspektora nadzoru z zakresu geodezji i kartografii;
- 4. wykonywanie czynności technicznych i administracyjnych związanych z rozgraniczaniem nieruchomości;
- 5. wykonywanie prac geodezyjnych i kartograficznych niezbędnych do dokonywania wpisów w księgach wieczystych oraz prac w wyniku których mogłoby nastąpić zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzkiego.
W ustępie 3 omawianego artykułu 42 na osoby wykonujące samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii ustawodawca nałożył obowiązek wykonywania zadania z należytą starannością, zgodnie z zasadami współczesnej wiedzy technicznej i obowiązującymi przepisami prawa.
Podnieść należy, iż zarówno z akt administracyjnych przedstawionych Sadowi przez organ, jak również z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, czy skarżący wykonywał samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii, o których mowa w art. 42 ustawy. Dokonanie ustaleń w tym zakresie jest kwestią istotną dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, bowiem jak już wcześniej zostało wskazane zgodnie z art. 46 ust 3 Główny Geodeta Kraju orzeka o pozbawieniu uprawnień zawodowych z przyczyn określonych w tym przepisie
Sygn. akt. IVSA/Wa 1071/08 wyłącznie wobec osób, o których mowa w art. 42, a zatem wykonujących wyżej przytoczone samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii.
Orzekając o pozbawieniu Z. G. uprawnień zawodowych, bez wskazania w osnowie decyzji dziedziny uprawnień, Główny Geodeta Kraju, stwierdził, iż wydając przedmiotową decyzję kierował się wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] października 2007r. sygn. akt. [...]. Organ podał, iż z treści wyroku wynika, iż Z. G. został skazany za popełnienie z winy umyślnej przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów geodezyjnych.
W tym miejscu należy zauważyć, że treść powołanego powyżej wyroku Sądu Rejonowego w G. wskazuje, iż skarżący został uznany winnym popełnienia czynów z art. 231 kk w zw. z art. 270 § 1 kk będąc zatrudnionym na stanowisku kierownika Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Urzędu Miasta G. Organ nie wyjaśnił, czy przekroczenie uprawnień wynikających z pełnienia funkcji kierowniczej w jednostce strukturalnej administracji rządowej jest w jego ocenie tożsame z wykonywaniem samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii, czy też skarżący, będąc kierownikiem Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej jednocześnie wykonywał samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii.
Powyższe okoliczności powinny zostać przez organ wyjaśnione, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Brak rozważań w tym zakresie uniemożliwia dokonanie przez Sąd oceny, czy w zaistniałym stanie faktycznym organ prawidłowo zastosował wobec skarżącego sankcję przewidzianą w art. 46 ust 3 w/w ustawy.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz. U. z 2002, Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.