Uzasadnienie
W dniu 1 września 2011 r. E.S. złożyła wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie drogi dojazdowej i dojść do działki nr ew. [...] z obrębu [...], zjazdu na ul. [...]wraz z elementami zagospodarowania terenu (przejście, chodniki, wysepka, znaki drogowe organizacji ruchu) na części działki o nr ewidenc. [...] z obrębu [...], na części dz. nr ew. [...] z obrębu [...]na terenie Dzielnicy [...]m. W..
Postanowieniem nr [...]z dnia [...] października 2012 r. Zarząd Dzielnicy [...]m. W. zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla ww. inwestycji. Organ wyjaśnił, iż przedmiotowa inwestycja planowana jest na terenie w stosunku do którego Rada m.W. w dniu [...] marca 2012 r. podjęta Uchwałę Nr F [...] w sprawie utworzenia parku kulturowego pod nazwą "[...]Park Kulturowy", która obowiązuje od dnia [...].05.2012 r. Organ I instancji wyjaśnił, iż pismem z dnia 29 sierpnia 2012 r. zwrócił się do [...]Konserwatora Zabytków o informację, czy działki po numerach ew. [...] i [...] z obrębu [...]znajdują się w obszarze objętym granicami ww. parku. W odpowiedzi [...]Konserwator Zabytków poinformował, w piśmie z dnia 11 października 2012 r., że przedmiotowe działki znajdują się w obrębie granic [...]Parku Kulturowego.
Mając na względzie powyższe, organ za zasadne uznał zawieszenie z urzędu postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla wnioskowanej inwestycji do czasu sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym utworzono [...]Park Kulturowy.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła E.S., wskazując, że w zaskarżonym postanowieniu organ I instancji oparł się na informacji [...]Konserwatora Zabytków, zamiast dokonać ustaleń na podstawie graficznego załącznika do uchwały Nr [...] w sprawie utworzenia parku kulturowego pod nazwą " [...]Park Kulturowy ".
Wskazała, iż działki nr [...]i [...]z obrębu [...]nie znajdują się w obszarze [...]Parku Kulturowy co wynika z "Opisu granic parku kulturowego " stanowiącego załącznik nr 2 do uchwały o powołaniu parku, gdzie w pkt 5 jednoznacznie zapisano, ze zachodni przebieg Parku związany jest z przebiegiem wymienionych ulic oraz wschodnim skrajem ulicy [...]i północnym skrajem ul. [...]. Podniosła, iż opis granic parku jest jednoznaczny i granica przebiega skrajem ulicy, a nie krawędzi jezdni, jak to zostało zinterpretowane w treści pisma [...]Konserwatora Zabytków z dnia 11 października 2012 r. na którym oparł się organ I instancji, a w którym wyjaśniono, że określenie "skraj" odnosi się do krawędzi jezdni. Podkreśliła, iż definicje "ulicy" i jezdni" zawarte są w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych i nieuzasadnione jest utożsamianie pojęcia ulicy i jezdni ponieważ jezdnia jest częścią ulicy. Granice ulicy (drogi) ograniczają linie rozgraniczające, a północna linia rozgraniczająca pokrywa się z północną granicą działki ewidenc. nr [...]z obrębu [...].
Dodatkowo wyjaśniła, iż w odpowiedzi na jej wniosek [...]Konserwator Zabytków w piśmie z dnia 19 grudnia 2012 r. wskazał, że "uchwala Rady Miasta w sprawie utworzenia [...]Parku Kulturowego nie zawiera słownika terminów użytych w tekście, a słownik zawarty w ustawie o ochronie zbytków i opiece nad zabytkami nie zawiera pojęcia "skraj ulicy", ani innych terminów związanych z drogownictwem (...) żaden przepis prawa nie zobowiązuje do korzystania w takim przypadku z definicji zawartych w innych ustawach. Z powyższych względów w opisie granic parku posługiwano się więc pojęciami w znaczeniu potocznym.
W Słowniku Języka Polskiego pojęcie "ulica" jest opisane jako pas drogi przeznaczony dla pojazdów i pieszych. Na przedmiotowym odcinku ul. [...]brak jest miejsca wydzielonego dla ruchu pieszych (chodnika), a zatem skraj ulicy jest jednocześnie skrajem jezdni i nie ma sprzeczności pomiędzy tymi pojęciami".
Postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez E.S. na postanowienie Zarządu Dzielnicy [...]m.W. nr [...]z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie drogi dojazdowej i dojść do działki nr ew. [...] z obrębu [...], zjazdu na ul. [...]wraz z elementami zagospodarowania terenu (przejście, chodniki, wysepka, znaki drogowe organizacji ruchu) na części działki o nr ewidenc. [...], [...]z obrębu [...], na części dz. nr ew. [...] z obrębu [...]na terenie Dzielnicy [...]m. W., orzekło o uchyleniu w całości zaskarżonego postanowienia i umorzeniu postępowania.
Rozpatrując niniejszą sprawę Kolegium uznało, iż zaskarżone postanowienie rażąco narusza prawo, nie zasługuje zatem na pozostawienie w obrocie prawnym. Organ uznał, iż zasadne są podniesione w zażaleniu na zaskarżone postanowienie zarzuty naruszenia art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia samodzielnego postępowania dowodowego i dokonania ustaleń na okoliczność przebiegu granic [...]Parku Kulturowego na podstawie informacji pochodzących od innych organów. Organ I instancji nie wyczerpał bowiem inicjatywy dowodowej celem należytego wyjaśnienia spornych okoliczności i dokonał ustaleń faktycznych w zakresie przyjęcia, że działki [...] i [...]w obrębie [...] są położone na terenie [...]Parku Kultury wyłącznie w oparciu o informację [...]Konserwatora Zabytków, pomijając zupełnie treść uchwały w sprawie utworzenia ww. parku, a przede wszystkim treść załączników do tej uchwały (załącznik nr 1 pn. "Opis granic parku kulturowego" i załącznika nr 2 do uchwały, stanowiącego mapę z wyznaczonymi granicami ww. parku), z których wynika, że działki o nr ew. [...]i [...]leżą poza granicami [...]Parku Kultury.
Powyższy wniosek Kolegium oparło na dokonanej na podstawie uprawnień wynikających z przepisu art. 136 k.p.a. własnej analizie wspomnianych wyżej załączników do uchwały (załączony do akt sprawy wydruk: "Oficjalny załącznik do uchwały w sprawie utworzenia [...]PK - mapa" - dostępny na stronie internetowej Dzielnicy [...] m. W.: [...].pl), jak również na treści pisma Biura Geodezji i Katastru Urzędu m. W. z dnia 8 stycznia 2013 r., w którym wskazano, iż na podstawie przybliżonej analizy przekazanych przez [...]Konserwatora Zabytków, na podstawie których został sporządzony załącznik nr 1 i 2 do uchwały o powstaniu [...]Parku Kulturowego, działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] jest położona w granicach [...]Parku Kulturowego, natomiast działki ewidencyjne nr [...], [...]z obrębu [...] nie są położone w granicach [...]Parku Kulturowego.
Pismem z dnia 26 kwietnia 2013 r. Szkoła [...]wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe rozstrzygnięcie wnosząc o jego uchylenie i zarzucając naruszenie prawa materialnego w tym przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Zdaniem strony skarżącej twierdzenia organu odwoławczego, iż postanowienie organu pierwszej instancji rażąco narusza prawo, są bezpodstawne, a ustalenia organu pierwszej instancji dotyczące ustalenia granic [...]Parku Kulturowego były prawidłowe i opierały się na opinii organu kompetentnego tj. [...]Konserwatora Zabytków. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej p. p. s. a.).
Oceniając zaskarżone postanowienie w oparciu o powyższe kryteria Sąd rozpoznający niniejszą sprawę doszedł do przekonania, że nie narusza ono prawa.
Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. uchylające postanowienie Zarządu Dzielnicy [...]m.W. w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie drogi dojazdowej i dojść do działki nr ew. [...] z obrębu [...], zjazdu na ul. [...]wraz z elementami zagospodarowania terenu(przejście, chodniki, wysepka, znaki drogowe organizacji ruchu) na części działki o nr ewidenc. [...], [...]z obrębu [...], na części dz. nr ew. [...] z obrębu [...]na terenie Dzielnicy [...]m. W. i umarzające niniejsze postępowanie.
Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do kwestii czy działki o numerach ew. [...]i [...]z obrębu [...]znajdują się w obszarze objętym granicami [...]Parku Kulturowego utworzonego uchwałą Rady m.W.
z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] w sprawie utworzenia parku kulturowego pod nazwą "[...]Park Kulturowy".
Wyjaśnienie tej jest kwestii jest istotne, albowiem zgodnie z treścią art. 16 ust. 6 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162 poz.1568 ze zm.) dla obszarów na których utworzono park kulturowy, sporządza się obowiązkowo miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Jednocześnie jak stanowi przepis art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647, ze zm.), jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu.
Organ pierwszej instancji opierając się na wyjaśnieniach [...]Konserwatora Zabytków zawartych w piśmie z dnia 11 październik a 2012 r., że przedmiotowe działki znajdują się w obrębie granic [...]Parku Kulturowego, zawiesił postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla wnioskowanej inwestycji do czasu sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym utworzono [...]Park Kulturowy.
Mając wątpliwości co do prawidłowości ustalenia granic ww. parku organ odwoławczy zasadnie działając na podstawie art. 136 k.p.a. uzupełnił materiał dowodowy zwracając się o dodatkowe wyjaśnienia do Biura Geodezji i Katastru Urzędu m. W., które w piśmie z dnia 8 stycznia 2013 r. wskazało, iż w oparciu o przybliżoną analizę przekazanych przez [...]Konserwatora Zabytków dokumentów, na podstawie których został sporządzony załącznik nr 1 i 2 do uchwały o powstaniu [...]Parku Kulturowego, działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] jest położona w granicach [...]Parku Kulturowego, natomiast działki ewidencyjne nr [...], [...]z obrębu [...] nie są położone w granicach [...]Parku Kulturowego.
W ocenie Sądu prawidłowo Kolegium podniosło, iż dla rozstrzygnięcia przedmiotowej kwestii istotna jest przede wszystkim treść uchwały w sprawie utworzenia ww. parku, w tym treść załączników do tej uchwały (załącznik nr 1 pn. "Opis granic parku kulturowego" i załącznika nr 2 do uchwały, stanowiący mapę z wyznaczonymi granicami ww. parku), z których wynika, że działki o nr ew. [...] i [...]leżą poza granicami [...]Parku Kultury.
Jednocześnie Sąd nie podzielił stanowiska skarżącej co do wykładni pojęć i terminów zawartych w uchwale o powstaniu [...]Parku Kulturowego. Przyjmuje się bowiem, iż jeżeli jakiś akt prawny nie zawiera słownika pojęć sięga się do innych definicji legalnych tych pojęć funkcjonujących w obrocie prawnym.
W załączniku nr 1 do uchwały określającym granice parku zapisano, iż granica [...]Parku Kulturowego przebiega północnym skrajem ulicy [...]. Jak słusznie podniesiono w zażaleniu pojęcia ulicy i jezdni zdefiniowane zostały w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013r. poz. 260 ze zm.). Jak wynika z tych definicji pojęć ulica i jezdnia, nie można uznać ich za tożsame, ponieważ jezdnia jest częścią ulicy przeznaczoną do ruchu pojazdów.
Mając na względzie powyższe Kolegium zasadnie uznało, iż użyte w załączniku nr 1 do uchwały w sprawie powołania [...]Parku Kulturowego pojęcie "skraju ulicy [...]", rozumieć należy jako linię rozgraniczającą ulicę, która w okolicznościach niniejszej sprawy pokrywa się z północną granicą działki o nr ewidenc. [...]z obrębu [...].
Wobec ustalenia przez organ odwoławczy, iż działki o nr ew. [...]i [...] z obrębu [...] na terenie Dzielnicy [...]znajdują się poza terenem [...]Parku Kulturowego, Kolegium zasadnie uznało, że brak było podstaw do zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie drogi dojazdowej i dojść do działki nr ew. [...] z obrębu [...], zjazdu na ul. [...]wraz z elementami zagospodarowania terenu (przejście, chodniki, wysepka, znaki drogowe organizacji ruchu) na części działki o nr ewidenc. [...], [...]z obrębu [...], na części dz. nr ew. [...] z obrębu [...]na terenie Dzielnicy [...]m. W. i postępowanie w tym zakresie należało umorzyć.
Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.