Uzasadnienie
Dnia 23 czerwca 2010 r. (data stempla pocztowego) P. S. A. Oddział w L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2010 r. w przedmiocie reformy rolnej. Skarga została podpisana przez pełnomocnika - p.o. Dyrektora Oddziału Regionalnego P. Z. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi.
Zarządzeniem z dnia 8 lipca 2010 r. wezwano pełnomocnika do nadesłania:
- 1. dokumentu wskazującego osoby upoważnione do działania w imieniu skarżącej, w tym do udzielania pełnomocnictwa do występowania w niniejszej sprawie oraz
- 2. oryginału pełnomocnictwa upoważniającego P. Z. do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi (ewentualnie uwierzytelnionego odpisu), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi, w piśmie z dnia 21 lipca 2010 r. (wniesionym w terminie) nadesłano poświadczone notarialnie pełnomocnictwo dla P. Z. do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi, jednocześnie informując, że pełnomocnictwo dla osoby upoważnionej do występowania w niniejszej sprawie zostanie dostarczone bezpośrednio przed rozprawą sądową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi.
Brakami formalnymi skargi są braki, o których mowa w art. 46-47 i art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa".
Złożenie pełnomocnictwa - bez wykazania stosownym dokumentem, że udzieliła go osoba umocowana do reprezentowania strony - nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie skardze prawidłowego biegu (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08, Lex Nr 484878).
Pomimo tego, iż pełnomocnika skarżącej prawidłowo wezwano do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi, zakreślono termin na usunięcie tegoż oraz poinformowano go o skutkach nieuzupełnienia braku w zakreślonym terminie, to P. Z. nie zadośćuczynił żądaniu Sądu i nie nadesłał stosownego dokumentu wskazującego osoby upoważnione do działania w imieniu skarżącej.
Skutkiem czego skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa należało odrzucić, czemu dał wyraz Sąd w pkt I sentencji postanowienia.
O zwrocie skarżącej uiszczonego wpisu sądowego, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.