Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 marca 2017 r. V. C., obywatel [...], wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie zobowiązania go do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen.
W treści skargi skarżący ustanowił jako pełnomocnika do doręczeń A. R. oraz wskazał jego adres w Polsce. Jednocześnie podał adres swojego miejsca pobytu w Polsce oraz adres miejsca stałego pobytu za granicą.
Na adres pełnomocnika doręczeń, zgodnie z zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2017 r., zostało skierowane do skarżącego wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie do Sądu podpisanego egzemplarza skargi bądź podpisanie egzemplarza skargi znajdującego się w aktach sprawy. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została awizowania w placówce pocztowej w dniach 4 maja 2017 r. oraz 12 maja 2017 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 19 maja 2017 r.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 29 maja 2017 r. ponownie wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, kierując korespondencję na wskazany przez niego adres miejsca pobytu w Polsce. Przesyłka zawierająca wezwanie została awizowana w placówce pocztowej w dniach 2 czerwca 2017 r. oraz 12 czerwca 2017 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 20 czerwca 2017 r.
W tych okolicznościach, zgodnie z zarządzeniem z dnia 24 lipca 2017 r. wezwano skarżącego do ustanowienia w terminie dwóch miesięcy pełnomocnika do doręczeń w Polsce pod rygorem odrzucenia skargi, kierując korespondencję na adres miejsca stałego pobytu na [...]. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie zostało doręczone w dniu 12 sierpnia 2017 r. Pomimo upływu terminu, skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Przepis art. 299 § 2 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej.
Stosownie do art. 299 § 3 p.p.s.a., w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W niniejszej sprawie, skarżący pomimo wezwania nie ustanowił pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Z tej przyczyny skarga podlega odrzuceniu.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 299 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.