Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] marca 2006 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpoznaniu wniosku złożonego przez D. P. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] stycznia 2006 roku ustalającej jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości orzekło:
na podstawie art.58 § 1 kpa odmówić przywrócenia terminu do złożenia odwołania na podstawie art.134 kpa stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania
Po przeprowadzonym postępowaniu organ ustalił, że decyzją z dnia [...] stycznia 2006 roku Wójt Gminy N. ustalił jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości stanowiących działki o numerach ewidencyjnych [...] i [...], położonych we wsi M., gmina N. Jako osoba zobowiązana do uiszczenia przedmiotowej opłaty wskazana została D. P..
Powyższa decyzja została doręczona zobowiązanej w dniu 13 stycznia 2006 roku.
Pismem z dnia 8 lutego 2006 roku D. P. wniosła odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do dokonania wskazanej czynności.W swoim wniosku o przywrócenie terminu argumentowała ona, że decyzja została doręczona na jej adres zamieszkania w dniu 16 stycznia 2006 roku podczas jej nieobecności w W. trwającej od 15 stycznia do 6 lutego 2006 roku. Nieobecność w miejscu zamieszkania uniemożliwiła jej wniesienie w 14 dniowym terminie odwołania od powyższej decyzji.
Dokonując oceny prawnej wniosku organ stwierdził, że okoliczności podnoszone przez wnioskodawczynię nie dają podstaw do przywrócenia terminu do złożenia odwołania albowiem nie uprawdopodobniła, iż przekroczenie terminu nastąpiło bez jej winy.Organ zauważył, że wbrew twierdzeniom wnioskodawczyni decyzja została jej doręczona w dniu 13 stycznia a nie w dniu 16 stycznia 2006 roku podczas jej nieobecności.W ocenie organu nawet gdyby uznać, że decyzja nie została odebrana osobiście przez D. P. to została doręczona ona osobie, która wzięła na siebie obowiązek przekazania korespondencji adresatce / w tym zakresie z powodu niewyraźnego podpisu kolegium pozostaje w kręgu przypuszczeń/. Zdaniem organu wnioskodawczyni nie przedstawiła, żadnych dowodów mogących potwierdzić, że faktycznie w dniu 15 stycznia 2006 roku opuściła miejsce zamieszkania, co miało jej uniemożliwić złożenie odwołania w ustawowym terminie.
Organ podnosił iż w myśl przepisu art.129 §2 kpa odwołanie od decyzji organu I instancji wnosi się w terminie 14 dni od doręczenia decyzji stronie. Konsekwencją powyższego rozwiązania jest to, że w przypadku wniesienia odwołania po upływie wskazanego 14 dniowego terminu organ II instancji jest zobowiązany na podstawie art. 134 kpa - stwierdzić w formie postanowienia, że nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W związku z tym,że D. P. złożyła odwołanie po upływie terminu to zostało wydane postanowienie stwierdzające o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.
Skargę na powyższe postanowienie złożyła D. P. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia odwołania w przedmiotowej sprawie.
W uzasadnieniu skargi podnosiła iż decyzja Wójta Gminy N. z dnia [...] stycznia 2006 roku została doręczona na jej adres zamieszkania w W. przy ulicy [...] w dniu 16 stycznia 2006 roku.Od dnia 13 stycznia do 6 lutego 2006 roku przebywała poza miejscem zamieszkania.W tym czasie również nieobecny był w domu małżonek skarżącej.W okresie jej nieobecności dom pozostawał pod opieką kuzynki - starszej siedemdziesięciokilkuletniej kobiety Została ona uprzedzona, że powinna telefonicznie powiadomić skarżącą o korespondencji przychodzącej na adres zamieszkania.Osoba ta nie poinformowała skarżącej o przyjęciu korespondencji z Urzędu Gminy w N.. Zdaniem skarżącej zaistniała sytuacja uniemożliwiła jej wniesienie w terminie 14 dniowym odwołania od powyższej decyzji.
W dalszej części skargi podnosiła merytoryczne zarzuty wobec decyzji wójta z dnia [...] stycznia 2006 roku.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych / DZ.U nr 153,poz. 1269 / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skargę D. P. należy uznać za uzasadnioną. Zgodnie z art. 77 § 1 kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ustalenia faktyczne należy uznać za prawidłowe, jeśli organ wskazał fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz wskazał przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i dał temu wyraz w sporządzonym uzasadnieniu zgodnie z wymogami - art. 107 § 3 kpa.
Fakt doręczenia pisma określonej osobie w oznaczonym czasie i miejscu, może być stwierdzony wtedy gdy, kiedy jest pewne, iż otrzymała je właściwa osoba / art.42 § 1 i art.43 kpa / lub, że spełnione zostały warunki określone w art.44 kpa -/ tzw. doręczenie zastępcze /.Według powołanych przepisów pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, a w razie nieobecności adresata w mieszkaniu - pisma doręcza się za pokwitowaniem do rąk dorosłego domownika.sąsiada lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddać pismo adresatowi / patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 grudnia 1996 roku - I S.A. /Wr 81/96 LEX 28361 /.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ ustala, że decyzja Wójta Gminy N. została doręczona osobiście D. P. w dniu 13 stycznia 2006 roku W dalszej części swojego uzasadnienia organ podnosi, że przedmiotowa decyzja została skutecznie doręczona albo samej zobowiązanej albo osobie, która wzięła na siebie obowiązek przekazania przedmiotowej decyzji adresatce / Kolegium w tym zakresie z powodu niewyraźnego podpisu pozostaje w kręgu przypuszczeń /.
Tak więc należy zauważyć, że zasadniczo to do końca organ nie wiedział kto odebrał pismo w dniu 13 stycznia 2006 roku adresowane do D. P.. Z załączonego do akt zwrotnego poświadczenia odbioru korespondencji nie wynika, kto jest odbiorcą tego pisma. Potwierdzenie odbioru zostało opatrzone nieczytelnym podpisem nieustalonej osoby oraz wybitą datą. Tak więc dokonanie ustalenia, że korespondencje odebrała adresatka na podstawie nieczytelnego podpisu bez żadnej adnotacji poczty o osobie odbierającej pismo są wadliwe. Podstawową kwestią w przypadku rozpoznawania wniosku o przywrócenie terminu winno być ustalenie kiedy strona osobiście, przez doręczenie zastępcze otrzymała korespondencje ponieważ takie ustalenie pozwoli stwierdzić czy strona faktycznie uchybiła terminowi do wniesienia odwołania.Brak pewnych ustaleń w tym zakresie nie pozwala przystąpić do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu.
Błędne ustalenia faktyczne w tym zakresie skutkowały naruszeniem przepisów art. 7 i 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego co spowodowało, że doszło do naruszenia innych przepisów mogących mieć istotny wpływ na wynik postępowania - art.145 § 1 ust.1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo 0 postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ DZ.U nr 153 poz.1270 ].
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji winien poczynić ustalenia czy doszło do prawidłowego doręczenia korespondencji dla skarżącej D. P. 1 w jakiej dacie,co pozwoli ustalić czy odwołanie zostało złożone po terminie, a następnie pozwoli na merytoryczne wypowiedzenie się co do zasadniści wniosku o przywrócenie terminu.
Należy ubocznie zauważyć, że organ administracji może prowadzić postępowanie administracyjne na żądanie strony lub z urzędu -61 § 1 kpa.Przedmiotem żądania strony było rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji.W ocenie Sądu połączenie w jednym postanowieniu oddalenia wniosku o przywrócenie terminu i stwierdzenie, że odwołanie wniesiono z uchybieniem terminu czyni postanowienie nieczytelnym i winny być wydane dwa odrębne postanowienia Postanowienie stwierdzające uchybienie terminu winno być wydane po ostatecznym rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art.145 §1 pkt 1 lit c oraz art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ DZ.U nr 153 poz.1270 ze zmianami ] orzekł jak w sentencji.