Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...], orzekającą, iż zespół pałacowo - parkowy, będący częścią majątku ziemskiego "[...]" nie podpadał pod działanie art.2 ust.1 lit.e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.U. z 1945 r. nr 3, poz.13).
Skargę na decyzję Ministra wniosła A., zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art.1 i 2 ust.1 lit e dekretu oraz §5 i 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.U. nr 10, poz.51 ze zm.) oraz przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art.125§1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 z późn.zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowieniem z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 973/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art.193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej postawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: "Czy §5 ust.1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.U. nr 10, poz.51 z późn.zm.) w zakresie, w jakim ma jego mocy orzekanie w przedmiocie podpadania nieruchomości ziemskich pod działanie art.2 ust.1 lit.e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.U. z 1945 r. nr 3, poz.13 z późn.zm.) przekazano do kompetencji organu administracji publicznej jest zgodny z art.92 ust.1 Konstytucji
Rzeczpospolitej Polskiej oraz zawiesił postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi.
W ocenie Sądu orzekającego w sprawie niniejszej jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pytanie przytoczone powyżej. W razie stwierdzenia niekonstytucyjności wskazanego w pytaniu przepisu rozporządzenia wykonawczego do dekretu zakwestionowaniu podlegałaby bowiem droga administracyjna do orzekania w przedmiocie podpadania nieruchomości ziemskich pod działanie art.2 ust.1 lit.e dekretu. To z kolei prowadziłoby do zakwestionowania drogi administracyjnej w sprawie objętej skargą.
Z tego względu Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.125§1 p.p.s.a.