Uzasadnienie
Przewodnicząca Wydziału zarządzeniem z 26 stycznia 2021 r. wezwała skarżącą Spółkę do uzupełnienia braków skargi poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynika sposób jej reprezentacji, tj. odpisu z KRS, oraz oryginału bądź poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa, z którego wynika uprawnienie dla r. pr. E. B. do reprezentowania Spółki w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi winien bowiem uprzednio pochylić się nad wymogami jej dopuszczalności.
Materia reprezentacji osób prawnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w art. 28 i art. 29 p.p.s.a., z których wprost wynika, że dokonują one czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, a podmioty te mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Natomiast stosowanie do art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Lektura akt wskazuje, że wezwanie skutecznie doręczono pełnomocnikowi Spółki 22 lutego 2021 r., co potwierdza pieczęć kancelarii na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Ostatni dzień terminu na wykonanie wezwania przypadał zatem na 1 marca 2021 r. Wezwanie to pełnomocnik Spółki pozostawił jednak bez odpowiedzi.
Sąd podziela stanowisko, że poddanie numeru KRS we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie czyni wezwania do wykazania sposób reprezentacji zbędnym, gdyż Sąd nie może wyręczać strony w wykonaniu jej obowiązków procesowych.
W stanie sprawy brak jest możliwości stwierdzenia, czy pełnomocnik został skutecznie umocowany przez osobę uprawnioną do reprezentacji skarżącej Spółki.
Ponadto, dotychczas nie wpłynęło pismo, w którym zgłoszono zastrzeżenia co do sposobu doręczenia wezwania lub jego treści, a zwrotne potwierdzenie obioru zawierało oznaczenie, że korespondencja dotyczy wezwania w zakresie KRS i pełnomocnictwa.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
AP