Uzasadnienie
B. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno – technicznej zameldowania na pobyt stały W. M. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł skarżąca złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Następnie w piśmie z dnia 9 września 2008 r. wyjaśniła, że zarówno skargę jak i wniosek o przyznanie prawa pomocy wniosła w imieniu własnym oraz w imieniu swojej małoletniej córki W. M. Z informacji zawartych we wniosku złożonym na urzędowym formularzu wynika, iż skarżąca nie ma własnego majątku ani oszczędności. Pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z konkubentem oraz trojgiem małoletnich dzieci. Obecnie w związku z opieką nad chorymi dziećmi przebywa na urlopie bezpłatnym (do 18 czerwca 2009 r.). Z prac dorywczych wraz z konkubentem osiągają – według oświadczenia wnioskodawczyni - dochód w wysokości ok. 1400 zł miesięcznie.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym – gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, iż wnioskodawczyni spełnia przesłanki do uwzględnienia jej wniosku. W szczególności biorąc pod uwagę dochody z "prac dorywczych" w deklarowanej przez skarżącą wysokości (ok. 1400 zł) oraz potrzeby pięcioosobowej rodziny uznać należy, że poniesienie kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, przekracza możliwości finansowe skarżącej.
Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.