Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1083/10

Uzasadnienie

S. G. wraz ze skargą na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r. w przedmiocie wymeldowania złożył w dniu 7 czerwca 2010 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący jest osobą samotną, jest współwłaścicielem (z była żoną) domku letniskowego o pow. 35 m2 oraz działki rekreacyjnej o pow. 1512 m2. Skarżący oświadczył, ze utrzymuje się z renty w wysokości 476,48 zł oraz zasiłku celowego specjalnego z OPS w wysokości 200 zł.

Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2010 r. referendarz sądowy, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedstawienie w terminie siedmiu dni:

1. - wyciągów z posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,
2. - dokumentów wskazujących wysokość uzyskiwanych dochodów wskazanych w rubryce nr 10 formularza PPF,
3. - zaświadczenia z właściwego urzędu gminy wskazującego wysokość dochodów,
4. - oświadczenia o wysokości wydatków,
5. - aktualnego zaświadczenia o sytuacji rodzinnej skarżącego,
6. - decyzji właściwego Ośrodka Pomocy Społecznej o wysokości przyznanego zasiłku.

Powyższe wezwanie zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 6 sierpnia 2010 r.

W dniu 10 sierpnia 2010 r. skarżący cofnął skargę.

Rozpatrując złożony w przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy, należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Zgodnie z art. 255 cytowanej wyżej ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte na urzędowym formularzu PPF okaże się niewystarczające dla oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Należy podkreślić, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.

W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF nie wykazał powyższej okoliczności, jak również nie odpowiedział na wezwanie do uzupełnienia wniosku. W tym stanie rzeczy należy uznać, że nie została spełniona przesłanka warunkująca przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Ponadto należy zauważyć, że skarżący cofnął skargę, co pozwala przypuszczać, ze zrezygnował również z ubiegania się o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 246 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.