Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2017 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego Z. P. adwokata z urzędu oraz zwolnił go od kosztów sądowych.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła adwokat R. O. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w niniejszej sprawie.
Wyznaczony pełnomocnik z urzędu stawił się trzykrotnie w sądzie w celu zapoznania się z aktami sprawy, zaś w dniu 31 października 2017 r. złożyła pismo procesowe, stanowiące uzupełnienie skargi. Ponadto działający z upoważnienia wyznaczonego w niniejszej sprawie adwokata z urzędu aplikant adwokacki P. D. stawił się w sądzie w dniu 27 września 2017 r. celem przejrzenia akt sprawy, a także reprezentował skarżącego na rozprawie w dniu 7 listopada 2017 r. oraz na posiedzeniu w dniu 21 listopada 2017 r. W dniu 7 listopada 2017 r. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Mając na uwadze fakt, że skarga została wniesiona w dniu 2 sierpnia 2016 r. S zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu, reguluje w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U z 2015 r. poz. 1801), w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714).
Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do ust. 2 tego przepisu ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.
W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sadem administracyjnym w pierwszej instancji 480 zł.
Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego adwokata, jak i charakter sprawy, uznano, że należy w niniejszej sprawie ustalić opłatę wyższą niż ½ opłaty maksymalnej określonej w wyżej powołanych przepisach, tj. wyższą niż 240 zł. Jak wynika z akt sprawy, wyznaczony pełnomocnik z urzędu stawił się trzykrotnie w sądzie w celu zapoznania się z aktami sprawy oraz uzupełnił skargę. Ponadto działający z upoważnienia adwokata z urzędu aplikant adwokacki stawił się w sądzie w dniu 27 września 2017 r. celem przejrzenia akt sprawy, następnie reprezentował skarżącego na rozprawie w dniu 7 listopada 2017 r. oraz na posiedzeniu w dniu 21 listopada 2017 r. W tej sytuacji uznano, że w rozpoznawanej sprawie należało ustalić opłatę w wysokości 360 zł.
Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, w rozpoznawanej sprawie jest to kwota 82,80 zł.
Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. oraz w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714), postanowiono jak w sentencji.