Uzasadnienie
Ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik S. S. adw. L. W. zwrócił się do Sądu z wnioskiem z 5 grudnia 2016 r. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu przed sądem II instancji oraz oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Zdaniem referendarza sądowego wniosek pełnomocnika jest uzasadniony. Z akt sprawy wynika bowiem, że pełnomocnik udzielił stronie pomocy prawnej: złożył w jej imieniu skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1089/14 a następnie uczestniczył w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Za tę pomoc adw. L. W. należy przyznać koszty według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461). Ustalona w powyższy sposób opłata podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia.
Biorąc powyższe pod uwagę, referendarz sądowy na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a powołanego rozporządzenia, § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801) oraz § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r. poz. 1715), postanowił jak w sentencji.