Uzasadnienie
Do ogłoszonego przez Szefa Służby Cywilnej konkursu na stanowisko dyrektora Biura [...] w U. zgłosił swój udział A. S. Konkurs na powyższe stanowisko został zakończony uchwałą zespołu konkursowego z dnia [...] grudnia 2004 r. w sprawie ustalenia wyniku konkursu. Zespół konkursowy wskazał jako najlepszego kandydata na to stanowisko S. S. O wyniku konkursu, podobnie jak pozostali kandydaci A. S. został poinformowany pismem Szefa Służby Cywilnej z dnia 16 grudnia 2004 r. (nr [...]. W piśmie tym skarżący został pouczony – zgodnie z przepisem § 16 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 listopada 1999 r. w sprawie sposobu organizowania i szczegółowych zasad przeprowadzania konkursów na wyższe stanowiska w służbie cywilnej (Dz. U. Nr 91, poz. 1028) - o możliwości złożenia odwołania od wyniku konkursu do Szefa Służby Cywilnej w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia.
Pismem z dnia 21 grudnia 2004 r. A. S. złożył odwołanie od wyniku konkursu. Po rozpoznaniu odwołania Szef Służby Cywilnej w piśmie z dnia 21 stycznia 2005 r. przedstawił swoje stanowisko i podał, że po zbadaniu dokumentacji konkursowej, odnoszącej się do skarżącego nie stwierdził naruszenia zasad przeprowadzenia konkursu, uzasadniającego zastosowanie art. 47 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483 ze zm.). Szef Służby Cywilnej poinformował jednocześnie A. S. o możliwości wniesienia odwołania – powództwa do sądu pracy – Sądu Rejonowego dla W. na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o służbie cywilnej.
W dniu 6 kwietnia 2005 r. A. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na "stanowisko/decyzję, inny akt, czynność lub bezczynność szefa Służby Cywilnej" zawarte w piśmie z dnia 21 stycznia 2005 r.. W uzasadnieniu podniósł, że Szef Służby Cywilnej nie uzasadnił pod względem faktycznym i prawnym swojego stanowiska oraz że ukrywa akta postępowania przed stroną.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, kwestionując dopuszczalność takiej skargi z uwagi na niewłaściwość sądów administracyjnych do rozpoznawania spraw dotyczących konkursu na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, a także wskazując, że została ona wniesiona po upływie ustawowego terminu. Jednocześnie wniósł o oddalenie skargi ze względów merytorycznych, nie podzielając tym samym zarzutów skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarżący w dniu 21 grudnia 2004 r. wniósł do Szefa Służby Cywilnej odwołanie od wyniku konkursu na stanowisko dyrektora Biura [...] w U. ([...]).
Stosownie do treści art. 45 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999 r., Nr 49, poz. 483 z późn. zm.) osoby uczestniczące w konkursie na wyższe stanowisko w służbie cywilnej mogą złożyć odwołanie od jego wyniku do Szefa Służby Cywilnej. Ustawa o służbie cywilnej nie mówi, w jakiej formie Szef Służby Cywilnej rozpoznaje odwołanie. Jednakże zgodnie z art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) organ rozstrzyga indywidualną sprawę co do jej istoty w formie decyzji administracyjnej.
Rozstrzygnięcie Szefa Służby Cywilnej wydane w dniu [...] stycznia 2005 r. na skutek złożonego przez A. S. odwołania od wyniku konkursu jest decyzją administracyjną. Pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są takimi orzeczeniami nawet, gdy nie zachowują w pełni sformalizowanych wymagań przewidzianych w art. 107 § 1 k.p.a., jeżeli zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów orzecznictwo i piśmiennictwo zalicza przede wszystkim oznaczenie organu administracji, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o stanie sprawy i podpis osoby reprezentującej organ. Takie warunki niewątpliwie spełnia pismo Szefa Służby Cywilnej wydane w dniu [...] stycznia 2005 r. (Nr [...]), załatwiające odwołanie skarżącego.
Przepis art. 78 Konstytucji RP stanowi, że każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Wyjątek od tej zasady musi wynikać z ustawy. Dwuinstancyjność postępowania konkursowego nie została wyłączona przepisami ustawy o służbie cywilnej.
Zgodnie z art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
Art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a. stanowi, że ilekroć w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o ministrach – rozumie się przez to m.in. kierowników centralnych urzędów administracji rządowej podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów. Stosownie natomiast do treści art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o służbie cywilnej Szef Służby Cywilnej jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach służby cywilnej, podległym Prezesowi Rady Ministrów.
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Paragraf 2 cytowanego powyżej artykułu stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Pomimo tego, że organ wadliwie pouczył skarżącego o możliwości wytoczenia powództwa przed sądem pracy A. S. przysługiwało uprawnienie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Szefa Służby Cywilnej w trybie art. 127 § 3 k.p.a. i skarżący z tego uprawnienia skorzystał.
A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jednocześnie skargę na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2005 r. oraz wydaną po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] marca 2005 r. ([...]).
Z uwagi na fakt, iż skarżący wniósł skargę na decyzję administracyjną, co do której przysługiwał jeszcze wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a więc na decyzję, która nie była jeszcze decyzją ostateczną w przedmiotowej sprawie, należy stwierdzić, że skarga taka jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.