Uzasadnienie
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...]: 1) uchylił w części decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z dnia [...] września 2016 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu małoletniej N. M.;
- 2) orzekł w uchylonym zakresie co do istoty sprawy;
- 3) w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
K. J., działająca jako przedstawiciel ustawowy małoletniej córki (N. M.), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...].
Po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, K. J. i Z. M. (rodzice małoletniej skarżącej), w piśmie z dnia 11 maja 2017 r., działając jako przedstawiciele ustawowi N. M., a także w imieniu własnym, zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Do pisma dołączyli wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony na urzędowym formularzu PPF.
Ze oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego wynika, że Z. M. (ojciec małoletniej skarżącej) bezskutecznie ubiegał się o nadanie statusu uchodźcy. Postępowaniem objęta była również jego żona (K. J.) i małoletnie dzieci, w tym – N. M. Obecnie rodzina skarżącej jest w trakcie tzw. procedury powrotowej. Małoletnia, razem z rodzicami i bratem, przebywa w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Jedyne środki pieniężne, jakimi dysponuje czteroosobowa rodzina, pochodzą z pomocy socjalnej wypłacanej przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Ich łączna wysokość to 870 zł miesięcznie. Rodzice skarżącej nie mają jakichkolwiek oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów.
W pierwszej kolejności, odnosząc się do wniosku złożonego w imieniu skarżącej w przedmiotowej sprawie (małoletniej N. M., której dotyczy zaskarżona decyzją Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców znak: [...]), należy wskazać, że stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżąca była objęta postępowaniem, w toku którego jej ojciec bezskutecznie ubiegał się o udzielenie ochrony międzynarodowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Rodzina małoletniej nie osiąga obecnie dochodu, nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, a przebywając w ośrodku dla cudzoziemców, pozostaje na utrzymaniu państwa polskiego.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że reprezentowana przez przedstawicieli ustawowych (matkę – K. J. i ojca – Z. M.) skarżąca (N. M.), nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w punkcie pierwszym postępowania.
Odnosząc się natomiast do wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w przedmiotowej sprawie przez K. J. i Z. M. w imieniu własnym, należy wskazać, że zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 ppsa prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Z powyższego przepisu wynika, że podmiotami, które mogą ubiegać się przyznanie prawa pomocy są strony postępowania. W świetle art. 32 ppsa w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przy czym, stosownie do treści art. 12 ppsa, ilekroć w powołanej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Zgodnie z art. 33 § 1 ppsa osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony.
Stornami postępowania w przedmiotowej sprawie są skarżąca (małoletnia N. M.) oraz organ, którego decyzja jest przedmiotem skargi (Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców). Jak wskazano, zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2017 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców rozstrzygnął o zobowiązaniu do powrotu N. M.. K. J. i Z. M. nie brali udziału w tym postępowaniu w charakterze stron. O zobowiązaniu do powrotu Z. M. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców rozstrzygnął decyzją z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...]. Z. M. wniósł skargę na tę decyzję. Sprawa jest zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wa 1093/17. O zobowiązaniu do powrotu K. J. (a także małoletniego S. M.) Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców rozstrzygnął natomiast decyzją z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...]. K. J., działając jako przedstawiciel ustawowy małoletniego S. M., wniosła skargę na tę decyzję. Sprawa jest zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wa 1095/17.
Ponieważ zatem K. J. i Z. M. nie są stronami postępowania w przedmiotowej sprawie, nie może być im w tej sprawie przyznane prawo pomocy.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 243 § 1 w zw. art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w punkcie drugim postanowienia.