Uzasadnienie
A. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia [...] grudnia 2000 r. w przedmiocie zatwierdzenia zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego.
W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że przed tutejszym Sądem toczyły się już sprawy ze skargi skarżącego, dotyczące ww. planu, w tym sprawa o sygn. akt IV SA/Wa 810/14, zakończonej postanowieniem odrzucającym skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 2 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: "P.p.s.a."], w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.
Wezwanie, o którym mowa w powyższym przepisie, "jest czynnością prawną, przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały - jednokrotnie, następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym" (Postanowienie Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2002 r. sygn. akt OSA 2/02, publ. ONSA 2003/1 poz. 2). Przedstawiony pogląd zyskał aprobatę w późniejszym orzecznictwie sądów administracyjnych, por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2012 r. sygn. akt I OSK 1656/12, LEX nr 1 332 330, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 2488/10, LEX nr 953 054 czy postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2008 r. sygn. akt II OSK 552/08, LEX nr 746 222).
Postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 810/14 Sąd odrzucił skargę skarżącego. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 19 lipca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 928/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę skarżącego na przedmiotową uchwałę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 5 lutego 2010 r. skarżący wezwał Radę Miejską w W. do usunięcia naruszenia prawa uchwałą z dnia [...] grudnia 2000 r. w przedmiocie zatwierdzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w dniu 6 kwietnia 2010 r. wniósł skargę na ww. uchwałę.
Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, ponieważ skarżący wykorzystał już wcześniej możliwość wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przedmiotową uchwałą – wezwaniem z dnia 7 lipca 2008 r. Jak wskazał Sąd w postanowieniu z 19 lipca 2010 r., fakt ten wynikał z prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1220/09. W sprawie tej Sąd odrzucił skargę skarżącego ze względu na wniesienie skargi z uchybieniem terminu wynikającego z art. 53 § 2 P.p.s.a. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, uregulowane w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi tylko jeden raz.
W związku z powyższym, nawet gdyby skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa (a na to uchybienie wskazał organ w odpowiedzi na skargę), to następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie posiadałyby już waloru wezwania w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Sąd, uwzględniając prawomocne postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 27 listopada 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1220/09, z dnia 19 lipca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 928/10 i z dnia 12 maja 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 810/14 oraz fakt, że skarżący złożył kolejną skargę na tę samą uchwałę, wyczerpawszy uprzednio tryb z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, uznał, że skarga ta podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Mając powyższe na względzie, Sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.