Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 maja 2015 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego M. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 lipca 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 110/15 oddalił skargę.
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 29 lipca 2015 r. przyznał radcy prawnemu M. K. kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.
Wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnik skarżącej zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku z dnia 28 lipca 2015 r. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono mu w dniu 20 sierpnia 2015 r.
W dniu 16 września 2015 r. radca prawny M. K. złożył do akt sprawy sporządzoną przez siebie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 28 lipca 2015 r., a także dowód doręczenia tej opinii skarżącej. Pełnomocnik zwrócił się o przyznanie kosztów pomocy prawnej polegającej na sporządzeniu rzeczonej opinii i przekazaniu jej skarżącej. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone.
W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się radca prawny M. K., sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 110/15. Wyznaczony radca prawny powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia. Ponieważ prowadził on sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.