Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 1100/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ze skargi [...] Spółka Jawna z siedzibą w [...] na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] dla terenu położonego w granicach administracyjnych gminy. Sąd stwierdził w punkcie 1 wyroku nieważność zaskarżonej uchwały w części.
Pismem z dnia 4 lipca 2018 r. strona skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym złożyła wniosek o sprostowanie sentencji wyroku w odniesieniu do punktu 1 poprzez wskazanie w miejsce dotychczasowej treści tego punktu następującego brzmienia: "stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części tekstowej § 7 ust. 3, § 7 ust. 4 tiret 4, § 9 ust. 1 pkt 8 – 11, § 162 ust. 2 pkt 3".
Pełnomocnik skarżącej wskazał, że wniosek jest związany z niewłaściwą i mylącą redakcją § 9 zaskarżonej uchwały oraz sprowadza się wyłącznie do sprecyzowania punktu 1 wyroku w zakresie numeracji tego paragrafu uchwały. Zauważył, że aby uniknąć wątpliwości dotyczących interpretacji punktu 1 wyroku, konieczne jest jego sprecyzowanie w związku z tym, że § 9 uchwały zawiera wyłącznie jeden ustęp, w którym umieszczono 11 punktów.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że w sentencji wyroku pojawiła się oczywista omyłka, polegająca na określeniu niektórych punktów zawartych w § 9 zaskarżonej uchwały jako ustępów.
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może orzec na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 156 § 2 p.p.s.a.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.