Uzasadnienie
W dniu 23 maja 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła - podpisana przez adwokata A. R. - skarga Z. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2012 r. o odmowie wymeldowania O. P. z pobytu stałego z nieruchomości nr [...] przy ul. [...] w W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2013 r. pełnomocnik skarżącej została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie Sądowi pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k-26) wynika, że doręczenie wezwania nastąpiło w dniu 18 czerwca 2013 r.
W dniu 25 czerwca 2013 r. (zapis datownika pocztowego) pełnomocnik skarżącej przedłożyła Sądowi nieuwierzytelnioną fotokopię pełnomocnictwa, po czym pismem wniesionym do Sądu w dniu 28 czerwca 2013 r., przedłożyła Sądowi oryginał stosownego pełnomocnictwa wraz z oświadczeniem, iż uprzednio omyłkowo przedłożyła kopię pełnomocnictwa nie poświadczonego za zgodność z oryginałem (k-30).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 37 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
W myśl art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 57 § 1 in princ. P.p.s.a., jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się stronę do jej uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 P.p.s.a., gdy braki formalne skargi nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie, Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Jak wynika z powyższych ustaleń, siedmiodniowy termin do przedłożenia
Sądowi pełnomocnictwa, bądź wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa, upływał w dniu 25 czerwca 2013 r. W tym terminie, jak wskazano, pełnomocnik skarżącej nie uzupełniła braku, bowiem fotokopia pełnomocnictwa nie spełnia wymogów pełnomocnictwa, ani jego wierzytelnego odpisu. Należało zatem uznać, że uzupełnienie braku przez pełnomocnika skarżącej nastąpiło dopiero poprzez przedłożenie przez pełnomocnika skarżącej pełnomocnictwa w dniu 28 czerwca 2013 r., a więc z uchybieniem terminu i przez to skargę odrzucić. Wobec powyższego,
Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji.
W myśl art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., sąd odrzucając skargę zwraca stronie z urzędu cały uiszczony wpis od skargi, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Na tej podstawie Sąd orzekł jak w pkt II sentencji.