Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo [...] spółka jawna w W., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 2011 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] lipca 2005 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zakładu produkcyjno - usługowego w zakresie produkcji i sprzedaży betonu na działce ew. nr [...] w W. w gminie L. oraz decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] października 2005 r. o zmianie decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] lipca 2005 r.
Pismem z dnia 21 września 2011 r. (k. 22), w wykonaniu pkt 2a zarządzenia sędziego z dnia 15 września 2011 r. (k. 20), wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynikają zasady reprezentacji skarżącej spółki na dzień wniesienia skargi (np. aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego) - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 września 2011 r. (k. 24), stąd siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 3 października 2011 r. (poniedziałek).
Pełnomocnik skarżącego uzupełnił brak formalny skargi w dniu 5 października 2011 r. wnosząc jednocześnie o usprawiedliwienie dwudniowego przekroczenia terminu z uwagi na przebywanie poza kancelarią i nienadanie pisma przez pracownika kancelarii w terminie (k. 35).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 5 października 2011 r. o usprawiedliwienie dwudniowego przekroczenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi Sąd potraktował jako wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, zaś art. 87 § 2 p. p. s. a. stanowi, że w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Skoro nastąpiło uchybienie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi (nadesłanie KRS w dniu 5 października 2011 r. zamiast do dnia 3 października 2011 r.) Sąd zbadał, czy we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobniono okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu tego terminu.
W ocenie Sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej może nastąpić tylko w razie, gdy strona nie dokonała czynności procesowej w terminie bez swojej winy. Przez stronę należy rozumieć także pełnomocnika strony, a jego błąd procesowy obciąża stronę. W takiej sytuacji pełnomocnik strony winien uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn przez niego niezawinionych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt II UZ 35/09).
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn przez niego niezawinionych. Podał jedynie, że przyczyną uchybienia terminu był jego wyjazd, a pracownik kancelarii nie dokonał czynności procesowej.
Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy lub interesy swego mocodawcy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy pełnomocnik strony nie mógł usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB 78/05).
Skoro wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczono stronie, którą reprezentuje profesjonalny pełnomocnik (radca prawny), to dokonanie tej czynności (uzupełnienie braku formalnego) należy do pełnomocnika, który w tym zakresie wykonuje czynności za stronę, a jej niedokonanie powoduje skutki dla samej strony. Pełnomocnik skarżącego ma obowiązek takiego zorganizowania pracy, która zapewniłaby sprawną obsługę toczącego się postępowania sądowego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2003 r., II CKN 1487/00, LEX nr 146420).
Biorąc pod uwagę, że nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, Sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p. p. s. a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.