Uzasadnienie
M. E. (dalej "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia cudzoziemcowi na osiedlenie się w Polsce.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2014 r. wezwano skarżącego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wobec tego, że skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego w zakreślonym terminie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 lipca 2014 r. odrzucił przedmiotową skargę.
Pismem z dnia 11 lipca 2014 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. We wniosku podniósł, że przyczyną uchybienia terminu było niedoręczenie przez jego pracownika korespondencji zawierającej wezwanie do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego. Do wniosku skarżący dołączył oświadczenie I. W., w którym ww. wskazała, że z powodu dużej ilości pracy nie przekazała swojemu szefowi adresowanej do niego przesyłki z Sądu. Przedmiotową korespondencję przekazała mu dopiero w dniu 9 lipca 2014 r. wraz z innymi dokumentami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Z treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) wynika, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.
Podkreślenia wymaga, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 207-209). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności (tak: NSA w wyroku z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności.
Należy podkreślić, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich, upoważnionych przez stronę do dokonania określonej czynności (por. wyrok NSA z 12 kwietnia 2002 r., I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148).
W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w którym jako przyczynę uzasadniającą brak winy wskazano niewłaściwe wykonywanie obowiązków przez pracownika firmy prowadzonej przez skarżącego, nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu.
Podkreślenia wymaga, iż w utrwalonym orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż osoba prowadząca działalność gospodarczą odpowiada za winę osób, które zatrudnia. Niewłaściwe zatem wykonanie przez pracownika podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą czynności koniecznej do zachowania terminu procesowego, zleconej przez przełożonego, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 i 87 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.