Uzasadnienie
G. B. i P.B., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2010 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie linii napowietrznej niskiego napięcia do zasilania placu budowy domku letniskowego na działce nr [...]- ustalającej sposób zagospodarowania i warunki zabudowy terenu obejmującego działki nr [...], [...], [...] we wsi K., gmina G. W dniu 27 października 2010 r. wpłynęło do Sądu pismo procesowe adw. P. K. zawierające oświadczenie, iż w imieniu swojego mocodawcy- P. B. cofa skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2010 r., natomiast w dalszym ciągu podtrzymuje przedmiotową skargę złożoną w imieniu G. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zw. dalej P.p.s.a.) w przypadku cofnięcia skargi przez skarżącego Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Ponieważ w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z wyżej wymienionych przesłanek Sąd uznał cofnięcie skargi w imieniu P. B. za skuteczne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.