Uzasadnienie
A. R., urodzony [...] grudnia 1986 r., obywatel [...], reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tegoż organu z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] orzekającej o wydaleniu i zakazie ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres 12 miesięcy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Zaskarżone postanowienie zostało doręczone profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 kwietnia 2014 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy, karta nr 12a). Skarga została nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 13 maja 2014 r. (dowód: data stempla placówki pocztowej operatora publicznego uwidoczniona na kopercie znajdującej się w aktach sądowych, karta nr 6), jednak pełnomocnik skarżącego – wbrew zawartemu w postanowieniu pouczeniu – wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pomijając obowiązek wniesienia skargi za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie – Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców.
W związku z tym za dzień wniesienia skargi do Sądu przez pełnomocnika skarżącego uznać należy dopiero dzień przesłania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na adres Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, tj. dzień 19 maja 2014 r. (dowód: data stempla placówki pocztowej operatora publicznego widniejąca na kopercie znajdującej się w aktach sądowych sprawy, karta nr 35). Dodatkowo należy podnieść, że Sąd przesłał skargę – otrzymaną w dniu 14 maja 2014 r. (dowód: data prezentaty Biura Podawczego Sądu uwidoczniona na skardze, karta 2 akt sądowych) – właściwemu organowi niezwłocznie po jej otrzymaniu.
Zestawiając datę doręczenia pełnomocnikowi skarżącego zaskarżonego postanowienia w dniu 14 kwietnia 2014 r. z datą wniesienia przez niego skargi w dniu 19 maja 2014 r., stosownie do dyspozycji zawartej w treści art. 53 § 1 powołanej ustawy, stwierdzić należy, że skarga wniesiona została z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu, który upłynął z dniem 14 maja 2014 r.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.