Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 27 sierpnia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 1175/08

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Jarosław Stopczyński przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 27 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi W. W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi krajowej

Sentencja

postanawia:

  1. 1. odrzucić skargę,
  2. 2. zwrócić skarżącemu W. W. cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych.

Uzasadnienie

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

W przedmiotowej sprawie skarżący W. W. wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a nie – jak tego wymaga powołany wyżej przepis art. 54 § 1 P.p.s.a. – za pośrednictwem Ministra Infrastruktury. Co prawda skarga zawiera sformułowanie "za pośrednictwem Ministra Infrastruktury", jednakże z koperty, w której została nadana w dniu 14 lipca 2008 r. (karta nr 23 akt sądowych) wyraźnie wynika, że została skierowana bezpośrednio na adres Sądu, a nie do organu.

Należy mieć na uwadze, że od dnia 1 stycznia 2006 r. nie obowiązuje już szczególny przepis art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zgodnie z którym termin do wniesienia skargi był także zachowany w wypadku złożenia skargi w wojewódzkim sądzie administracyjnym lub nadania w urzędzie pocztowym na adres sądu – w terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a. Na podstawie powołanego przepisu w okresie dwóch lat od wejścia w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. między 1 stycznia 2004 r. a 31 grudnia 2005 r. skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli została wniesiona w terminie określonym przepisem art. 53 § 1 P.p.s.a., sąd przekazywał organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczyła.

Jedynie w tym okresie istniała więc możliwość złożenia skargi bądź bezpośrednio do sądu, bądź też za pośrednictwem organu (por. postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2007 r., sygn. akt II GSK 213/07, niepubl.).

Natomiast wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego z pominięciem organu administracji publicznej po dniu 1 stycznia 2006 r. jest bezskuteczne procesowo. Wadliwe wniesienie skargi sprawia, że skarga nie może być rozpoznana merytorycznie. Nie ma też możliwości przekazania skargi wniesionej bezpośrednio do sądu właściwemu organowi. Taka możliwość nie wynika z przepisów ani rangi ustawowej ani z przepisów wykonawczych, zatem należy stwierdzić, że do zakresu obowiązków Sądu nie należy przekazywanie organowi, którego działania skarga dotyczy, skarg wniesionych bezpośrednio do Sądu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów sądowych (pkt 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1a ww. ustawy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.